Een nieuw begin vieren in een korte trouwjurk, met frisbeegolf, taarten van de HEMA en een lichtgevende discovloer

Annet: “Rob en ik hebben een heel apart verhaal. Trouwen kwam er bij ons gewoon nooit van. Ik was 25 toen ons eerste kind werd geboren, toen kwam de tweede, vervolgens gingen we verhuizen en daarna kwam ons derde kind ter wereld… je weet hoe dat gaat. In ons drukke leven was trouwen nooit zo belangrijk voor ons. Bovendien zijn mijn beide ouders op vrij jonge leeftijd overleden. We hebben ons toen voorgenomen: wij gaan niet meer trouwen, want dat wordt alleen maar een verdrietige dag die in het teken staat van het verlies. Voor ons had trouwen geen meerwaarde.”

Van hart tot hart

“Vorig jaar, op 5 april 2012, kreeg Rob ineens een hartstilstand in zijn slaap. Compleet onverwachts; hij was gewoon een gezonde jonge man. Godzijdank hebben onze buren – met wie we bevriend zijn – hem gereanimeerd, maar hij was er nog niet meteen bovenop. Rob heeft zeker nog een hele dag in coma gelegen en we wisten toen nog niet of hij daaruit zou komen. Toen ik ’s nachts in mijn bedje op de intensive care lag, kon ik alleen maar denken: als Rob hieruit komt, vraag ik hem om met me te trouwen. Het klinkt gek, maar op dat moment hadden we gewoon iets positiefs nodig om naar uit te kijken.”

“De arts kwam de volgende dag gelukkig vertellen dat het goed ging met Rob en dat hij er bovenop zou komen. Hij moest nog wel twee weken in het ziekenhuis blijven en wat onderzoeken en een operatie ondergaan. En dus heb ik Rob ten huwelijk gevraagd! Gewoon aan het ziekenhuisbed. Zo hup, recht vanuit mijn hart naar zijn hart, want zijn hart was de aanleiding. Hij had op dat moment een slecht kortetermijngeheugen, dus ik heb het hem meerdere malen moeten vragen, haha. Daar hebben we onderling nog veel grapjes over gemaakt.
Het past ook wel bij ons dat juist ik hém ten huwelijk heb gevraagd. We besloten gelijk om precies een jaar later te gaan trouwen, ook weer op 5 april. We wilden geen negatieve herinnering hebben aan die datum, we wilden er een positieve draai aan geven. Ons plan was om het leven te vieren en samen een nieuw begin te maken.”

Drie voorwaarden voor de feestlocatie

“Het plannen van onze bruiloft moest steeds een beetje tussen de bedrijven door; we hebben een druk gezin en werken allebei. We hebben af en toe ook wel gedacht ‘waar beginnen we aan?’. Maar het lukte wel; het begon algauw steeds meer vorm te krijgen.”

“Voor de feestlocatie hadden we drie voorwaarden. Omdat ik leerkracht ben op een basisschool, wilden we dat het mogelijk was om daar iets voor de kinderen te kunnen organiseren. Daarnaast wilden we graag op de locatie kunnen eten en moest er een behoorlijke zaal bijzitten voor een groot feest. Via via hoorden we dat je kunt feesten bij Arcadia in Steenbergen; een locatie vlakbij. We dachten: het kan toch niet waar zijn dat dé trouwlocatie op een steenworp afstand blijkt te liggen? Wel dus: alles was hier mogelijk en we hadden er een heel goed gevoel bij.”

De jurk: “Ik kreeg meteen het wow-gevoel”

“Ik zat te Googlen, ik geloof op ‘alternatieve bruidsjurk’ of zoiets. Toen kwam ik op de website van Assepoester terecht. Ik heb een tijd in Nijmegen en Arnhem gewoond, een groot deel van onze vriendenclub komt daar ook vandaan, dus het is bekend terrein voor me. Ik zat toch wel een klein beetje met de afstand, en ik had ook eigenlijk nog ruim de tijd om voor een jurk te gaan kijken. Toen hoorde ik van een collega die ik er altijd heel leuk uit vind zien dat zij haar trouwjurk bij Assepoester had gekocht. Zij is ook op latere leeftijd getrouwd en had een donkere, korte trouwjurk aan. Dat was het zetje dat ik nodig had; Rob en ik zijn ook al wat ouder en we houden absoluut niet van standaard. Daar zijn we echt wars van. Dus op naar Assepoester!”

Het moest in ieder geval geen standaard trouwjurk worden dus. Verder had ik niets concreets in mijn hoofd. Een grijze of blauwe trouwjurk leek me wel leuk. Ik had vier vriendinnen meegenomen en die gingen natuurlijk meteen voor me zoeken in de rekken. De eerste jurk die ik aantrok, had ik zelf uitgezocht: een aquablauwe trouwjurk. Ik vond ‘m geweldig. Mijn schoonzus en een vriendin kwamen daarna met een kort antraciet – bijna zwart – jurkje aanzetten. Nee joh, riep ik, dat is veel te donker! Zul je net zien dat die kleur mij tóch heel mooi stond… deze jurk was het gewoon! Ik kreeg meteen het wow-gevoel. De hele trouwdag werd zo ook wat concreter, ik was weer een stapje dichterbij.”

Frisbeegolf, de ijscoman en een Italiaans buffet

“Ik wilde niet de hele dag volplannen en al heel vroeg beginnen, dat leek me veel te vermoeiend. Om 13:30 zijn we officieel getrouwd, in het gemeentehuis van Steenbergen. Daarna zijn we naar de feestlocatie gegaan waar we eerst hebben geproost met champagne en taart. Bij de HEMA heb ik daarvoor zeven verschillende fototaarten laten maken.
Om 15:00 kwamen de kinderen uit mijn klas ook een taartje eten. In de tuin van de locatie hebben ze vervolgens een spel gespeeld; frisbeegolf. Ondertussen konden de daggasten zich buiten lekker mengen en bijkletsen. Er kwam ook nog een ijscoman langs, dat leek ons zo leuk voor de kinderen.”

“Om 17:30 hebben we lekker gegeten van een Italiaans buffet, met ongeveer 41 personen waren we toen; zo’n 25 volwassenen en 15 kinderen in de leeftijd van 5 t/m 17 jaar. Echt onze familieleden en naaste vrienden. We wilden iets actiefs doen en het liefst buiten eten, maar het was wel héél koud. Je ziet mij op foto’s rondlopen in mijn mooie jurkje met een sjaal en een heel groot fleecevest eroverheen, van de eigenaar van de trouwlocatie. Die zag me staan bibberen, riep: “Mevrouwke toch!” en kwam op me af met dat smoezelige vest , haha!”

“Vrienden uit mijn studententijd hebben nog een lied voor ons gemaakt en gezongen, dat was hilarisch. Mijn zwager verraste ons met een film over ons leven die hij had gemaakt. Twintig minuten lang hebben we naar die film zitten kijken. Natuurlijk kwamen ook de verdrietige dingen voorbij. Dat was heftig, maar wel supermooi. Zo bijzonder, we waren er gewoon stil van.”

Het feest: beginnen met loungemuziek en daarna de discovloer op!

“Iets na 20:00 uur zijn we naar de feestzaal gegaan. Een dj stond loungemuziek te draaien, dat leek ons fijn om rustig mee binnen te komen. Je wil elkaar toch even begroeten en kletsen. Om 21:30 hebben we onze eigen muziek opgezet, gewoon met een afspeellijst. Nummers die wij leuk vinden, wat muziek van nu voor de kinderen en natuurlijk ook wat gouwe ouwe. We hadden een dansvloertje gehuurd, echt met zo’n ouderwetse disco-uitstraling. Dat kan ik iedereen aanraden, want dat was ontzettend uitnodigend!”

“De kinderen hebben ook nog van alles gedaan; een neefje dat goed kan dansen heeft een showtje gegeven, een nichtje heeft twee liedjes gezongen en mijn oudste zoon Mick heeft ook nog zitten drummen. Rob speelt in twee bands en zijn band Whatever was onze bruiloftsband. Ze hebben uiteindelijk samen gespeeld met leden uit zijn anderen band; Worst-el-aars en een zanger uit een oude band van Rob. Rob heeft daarbij nog lekker zitten drummen. Echt heel gezellig en het maakte de feestavond afwisselend.”

Een liefdevol en warm feest

“Om 01:00 heeft Rob nog een dankwoord uitgesproken en dansend ging het feest ten einde. Het was mooi geweest. We zijn de dagen erna overspoeld door leuke reacties van onze gasten, dat was echt heel opvallend. We hoorden vooral dat ze het zo’n liefdevol en warm feest vonden. Iedereen dacht natuurlijk ook terug aan die dag van precies een jaar geleden. We hebben gehuild en gefeest; het was een intense dag, een mooie dag, met alle symboliek van een nieuw begin.”

“Het belangrijkste voor ons was dat we het echt op onze manier konden vieren. Je wordt overspoeld met ideeën, dan is het moeilijk om bij jezelf te blijven. Wij wilden dat het feest sprankelend zou zijn, maar we wilden wel dichtbij onszelf blijven. Van tevoren had ik gehoopt dat het iets liefdevols zou worden, en dat is echt boven verwachting gelukt. Het geeft een heel goed gevoel dat je zoiets kunt delen met je naasten. Dat onze kinderen het bewust hebben meegemaakt – ze zijn nu 17, 14 en 8 – vind ik ook heel bijzonder. Het was op 5 april heel koud buiten, maar het voelde voor ons heel warm!”

De adresjes van Annet:

Korte zwarte trouwjurk Annet: Assepoester, Arnhem

Trouwfotograaf: Krebbekx Fotografie (de broer van Annet)

Trouwlocatie: Arcadia, Steenbergen

Bruidstaarten: HEMA

Trouwpak Rob: White, Den Haag

DJ: Marc Creemers

Band: Whatever

Dansvloer: Image Productions

Trouwkaarten: Kaartje2Go