In je spijkerbroek naar het gemeentehuis, feest in het restaurant op de hoek, afterparty in de studio en een paarse trouwjurk

Sara: “Dat jullie mij vroegen voor een interview vind ik hartstikke leuk; ik was zelf nooit zo van het trouwen. Zelfs toen we vijftien jaar bij elkaar waren, zei ik tegen Ro: we gaan nooit trouwen hoor, dat zegt me niks. We hebben toen een feestje gegeven om te vieren dat we zo lang bij elkaar waren. Drie maanden later bedachten we dat het misschien toch wel handig was om te trouwen: we hebben twee kids, een eigen zaak & studio, een huis… dan is het gewoon veel slimmer om te trouwen.”

In spijkerbroek naar het gemeentehuis

“We zouden het eerst heel simpel doen: op 26 februari naar het gemeentehuis in spijkerbroek met de kinderen erbij, heel klein. Maar toen zeiden mijn ouders: ‘kom op, je trouwt maar één keer, dan moet je ook een jurk en foto’s hebben!’ Mijn moeder bood zelfs aan om mijn trouwjurk te betalen. Tja, toen werd het toch nog écht een bruiloft.”

“Maar eerst zijn we op 26 februari – inderdaad in spijkerbroek – naar het gemeentehuis gegaan en daar getrouwd. Met de ringen die we al hadden; die hebben we laten graveren. De kinderen mochten hun handafdruk onder de trouwakte zetten. Toen we buiten kwamen, waren er allemaal blikjes aan de auto gebonden… daar moesten we dus 15 kilometer mee naar huis rijden. Toen we thuis waren, stond er een politieagent voor de deur die ons een bekeuring gaf vanwege geluidsoverlast. Ik had er best een beetje de pest over in, maar later bleek dat het één grote grap was geweest van onze buren en familie. Die hadden het zelfs staan filmen, achter de schutting. Ze hebben ons een hele week in de waan gelaten dat het echt was en pas op ons feest lieten ze de video-opnamen zien. Een hele goeie grap!”

“Of ik het officiële gedeelte achteraf wel leuk vond? Ja, toch wel. Omdat we het echt op onze eigen manier hebben gedaan: we wilden het gewoon heel klein houden. Ik ben trouwfotograaf en zie heel veel bruiloften en gemeentehuizen; wij wilden geen 20.000 euro uitgeven aan onze bruiloft, daar zijn we misschien een beetje te nuchter voor. En toch is het uit de hand gelopen, haha!”

Feestlocatie op vijf huizen afstand

“Het feest was voor ons het belangrijkste, samen met onze vrienden en hun kinderen en onze broers, zussen en ouders. In totaal waren we met dertig man en ’s avonds kwamen daar nog eens dertig mensen bij. Het was een gigantisch mooi feest.”

“We hebben het gevierd bij een café-restaurant op de hoek, waar we met onze vrienden en hun kinderen hebben geborreld. Er was een springkussen in de toko, dus die kids vermaakten zich wel. Ik vond het dan ook niet moeilijk om een leuke feestlocatie te vinden: we wilden gewoon een plek waar ze rekening houden met de kinderen. We hadden ook een oppas geregeld die de kinderen in bed zou leggen, maar ik wilde dan toch een beetje in de buurt zijn. De feestlocatie ligt vijf huizen van ons huis vandaan. We gaan er vaak eten en we kennen de mensen goed. Het is geen officiële trouwlocatie, maar ze hebben de hele zaak voor ons afgehuurd. We wisten dat het hier goed zou komen.”

“Onze broers, zussen en ouders hadden als verrassing bruidstaart voor ons geregeld. Het waren meerdere taarten, wit met paars en er lag ook gedroogde lavendel bij. Dat paste natuurlijk perfect bij mijn paarse trouwjurk.”

“Ter decoratie hadden we paarse ballonnen besteld in de vorm van een hart. Die waren met helium gevuld en lagen op de tafels. We hadden geen bloemen en ook geen bruidsboeket: dat vonden we niet nodig. Mijn jurk was al zo sprekend, zo opvallend, dat er niet zo veel meer bij moest.”

Één dikke zooi!

“Vanaf 21:00 kwamen er nog eens dertig gasten bij, voor het feest. Onze dj was Disco Silver, hij komt uit Friesland. We hadden hem al eens zien draaien op een groot feest bij ons in het dorp. Hij is een hartstikke leuke dj; maakt goed contact met de zaal en voelt goed aan wat passend is. Hij draaide ook heel veelzijdig: wij zijn echte rockers, maar ik hou ook heel erg van Top40 en de soul van Aretha Franklin. Dat draaide hij allemaal.”

“Het feest was echt top: het dak ging eraf. En er wordt nu nog steeds over nagepraat. We zijn zelfs nog op de schouders gegaan… het was één dikke zooi! Mijn vader heeft ook nog a capella een liedje gezongen. Dat was een echte tranentrekker. Ik schiet zo weer vol als ik het erover heb…. Hij kan heel goed zingen en heel mooi schrijven. Ik heb op jonge leeftijd een broertje verloren en dan heb je bij je bruiloft het gevoel dat je iemand mist. Mijn vader verwoordde dat mooi door met eigen tekst een liedje van Boudewijn de Groot te zingen. Al mijn vriendinnen huilen, haha! Dat hoort er ook bij. En weet je, daarna kun je veel beter feesten. Toen gingen alle remmen los!”

“Mijn moeder heeft ook nog een gekke act opgevoerd: mijn opa deed vroeger altijd typetjes op bruiloften, hij was net een halve André van Duin. Mijn moeder vond op zolder een doos met oude spullen van hem. Stond ze daar ineens een typetje te spelen van een oud wijf die een beetje gek is en met iedereen liep te flirten. Heel grappig!
Iedereen heeft genoten en onze vrienden kunnen ook heel goed feesten. Om 01:30 is de muziek gestopt. We hebben afgesloten met een mini-clubsandwich in plaats van het broodje bij de koffie.”

“Daarna hebben we nog een afterparty gehouden in onze studio… jaaa dat ging door tot in de kleine uurtjes! Maar weet je, als je pas om 15:00 begint aan je trouwdag, hou je ook veel meer energie over. Het is geloof ik 04:30 geworden…!”

Je trouwjurk moet bij je passen

“Via een collega; trouwfotograaf Geert van de Ven, was ik al eens op arnhemsmeisje.nl terechtgekomen. Ik dacht direct al: hee, dat is leuk! Dat hebben wij hier niet zo in het Noorden hè, van dat hippe. Het is hier een stuk traditioneler. Ik ben best een uitgesproken type en ik vind dat je trouwjurk bij je moet passen. Ik ga niet in een grote witte jurk lopen, dat past niet bij mij.”

“Eerst dacht ik: ik koop wel een cocktailjurkje ofzo. Maar mijn moeder zei: ‘Nee, ga nou maar kijken naar een echte trouwjurk, dan krijg je die van mij.’ Samen met mijn moeder en zusje ben ik naar Assepoester gegaan. De eerste jurk die ik aantrok, was ‘m. Ik had nooit gedacht dat ik in een paarse trouwjurk zou trouwen! Maar het stond me gewoon, het paste qua stijl bij me.”

Een uitgesproken trouwjurk

“Ik kwam niet binnen met een heel duidelijk idee, ik heb het gewoon over me heen laten komen, wilde me laten verrassen. Het was zo leuk hoe we werden geholpen, gewoon de manier waarop. De Meiden van Assepoester zien ook gelijk wat voor type je bent, dat vind ik heel knap. Mijn zusje gaat in augustus trouwen en we hebben voor die tijd weer een tripje naar Assepoester gepland.”

“Waarom dit de Sara-jurk was? Hij is uitgesproken, qua kleur en vorm. En hij is een beetje sexy, dat vind ik altijd wel leuk. Uitdagend en artistiek, en hij past goed bij mijn huidskleur en haarkleur.
Rojan vond ‘m helemaal top. Ik had ‘m zonder hem gekocht, want ik dacht: dit gaat ‘m worden, wat ie er ook van vindt. Bij thuiskomst heb ik hem de jurk wel meteen laten zien. Ik wist ook wel dat hij het een mooie jurk zou vinden; hij past gewoon helemaal bij mij.”

“Voor de trouwkleding van Rojan zijn we nog een dagje naar Groningen gegaan. Hij wilde graag schoenen die opvallend waren; een beetje gek. We vonden een blauw overhemd en hebben alles voor hem in blauwtinten gehouden. Ook voor de kindjes hebben we leuke kleding gevonden. Het was een beetje een bij elkaar geraapt zooitje, maar dat past bij ons!”

Blij dat we het uit de hand hebben laten lopen

“Ik vond het niet moeilijk om een trouwfotograaf te vinden, want ik heb mijn collega-fotograaf Pim van der Maden gevraagd. Ik ken hem al heel lang, hij is een soort mentor voor mij en een hele goede fotograaf. Hij vond het een eer dat ik hem vroeg. Ik sta wel vaker voor de lens hoor, als je goed wilt kunnen fotograferen, moet je ook weten hoe het voelt om model te staan. Daar was ik dan ook niet zenuwachtig over. Maar nu was het toch wel heel echt en ik stond daar natuurlijk in mijn trouwjurk… ik had het gevoel dat ik echt bruid was. Dat was heel bijzonder.”

“Ik heb heel veel tips voor andere Lucky Girls! Blijf bij jezelf hè: wat past bij je? Natuurlijk moet je ook je gasten in de watten leggen, dat is ook leuk, maar als je dicht bij jezelf blijft, krijg je een bruiloft die je nooit vergeet.
Het voelt gewoon alsof je een prinses bent: veel mensen wisten bijvoorbeeld ook nog helemaal niet wat voor jurk ik had, dus dat had gelijk een booming effect. Dan voel je je wel heel speciaal hoor…!”

“Het gedicht van mijn vader heeft me wel het meeste geraakt. En verder vond ik het hele feest – ook ’s middags en ’s avonds – helemaal top. We hebben van A tot Z genoten. Ik ben blij dat we het zo uit de hand hebben laten lopen!”

De adresjes van Sara:
Feestlocatie: Eetcafé Restaurant Kolkzicht, Ossenzijl
Sara: “De feestlocatie ligt vijf huizen van ons huis vandaan. We gaan er vaak eten en we kennen de mensen goed. Het is geen officiële trouwlocatie, maar ze hebben de hele zaak voor ons afgehuurd. We wisten dat het hier goed zou komen.”

Fotografie: Pim van der Maden
Sara: “Ik ken hem al heel lang, hij is een soort mentor voor mij en een hele goede fotograaf.”

Dj: Disco Silver uit It Heideskip
Sara: “Hij is een hartstikke leuke dj; maakt goed contact met de zaal en voelt goed aan wat passend is. Hij draaide ook heel veelzijdig.”

Paarse trouwjurk: Assepoester Feestkleding, Arnhem
Sara: “Het was zo leuk hoe we werden geholpen, gewoon de manier waarop. De Meiden van Assepoester zien ook gelijk wat voor type je bent, dat vind ik heel knap.

Sara is ook trouwfotograaf. Ben je benieuwd naar haar werk? Kijk op www.saramuis.nl.