Een echte bruidsjurk, maar niet traditioneel: Lonneke vond haar trouwjurk bij Assepoester

Lonneke: “Het was voor mij een klein uurtje rijden naar Assepoester. Het leek me een leuke winkel, ik had er een goed gevoel bij. Maar ik had ook al een andere trouwjurk gezien bij een winkel in Nijmegen die ik nog graag wilde passen. Ik heb daar eerst een afspraak gemaakt en ben er met mijn moeder, zus en vriendinnen heen gegaan. Ik zei tegen hen: mocht het nou niks zijn, dan kunnen we ’s middags nog altijd naar Assepoester rijden.”

Een echte bruidsjurk, maar niet standaard

“Ik paste daar een jurk waarvan ik dacht: dit kan ‘m weleens zijn. Maar ik wilde er toch nog even over nadenken. We zijn gaan lunchen om het even te laten bezinken. Mijn vriendinnen zeiden: ‘waarom rijden we nu dan niet nog even door naar Arnhem?’. Ik was eigenlijk een beetje klaar met het passen, maar dacht tegelijk: tja, we zijn nu toch bezig… Dus zijn we doorgereden naar Assepoester.”

“De tweede jurk die ik aantrok bij Assepoester, was ‘m gewoon. Daarbij had ik dus wél dat gevoel dat ik nog een beetje miste bij die andere jurk. Blijkbaar was dat toch niet de jurk voor mij. Ik hoorde mensen altijd zeggen: je weet het als het ‘m is en ik dacht dat ik dat dan misschien niet zou hebben. Maar het is dus echt waar: je weet het écht.”

“De jurk heeft nog een tijdje bij mijn ouders gehangen. Ik had Maarten ondertussen weleens gevraagd: wat denk jij dat ik ga dragen? Hij had een jurk aangewezen in een boekje en die leek er wel een beetje op. Hij had wel een vlotte, speelse trouwjurk verwacht. ‘Wauw!’, zei ‘ie toen hij mij uiteindelijk zag in mijn jurk. Hij vond de stijl helemaal bij me passen: vrolijk, romantisch… en een echte bruidsjurk maar niet traditioneel. Ik voelde me er goed in.”

Een stadskwekerij in het centrum

“Tijdens de voorbereidingen zijn we eerst wat locaties gaan bekijken. Daardoor kregen we een beter gevoel over wat we wel en niet wilden. Wat betreft de dagindeling, besloten we dat we wat later op de dag wilden trouwen. We vonden het niet zoveel toegevoegde waarde hebben om de gasten al om 11:00 te laten opdraven; ze moeten vaak al zo veel wachten op zo’n dag.”

“We hebben locaties bekeken in de omgeving want we wilden graag trouwen in Zaltbommel. De moeder van Maarten tipte de stadskwekerij in het centrum. Die locatie kun je afhuren voor een picknick, lunch of etentje. We gingen kijken en dachten: dit is wel héél gaaf. Lekker buiten eten, barbecueën – dat doen we in de zomer ook vaak – en dichtbij. We besloten er meteen en Bommelse bruiloft van te maken, met alleen maar locaties in Zaltbommel.”

“Als feestlocatie kozen we Het Hof, ook in het centrum. En de trouwlocatie was de Gasthuiskapel. Van de plaatselijke wijnhandel mochten we een oude bakfiets lenen; die staat daar altijd voor de deur. Mijn moeder heeft ‘m versierd met bloemen. Alle locaties lagen op loopafstand van elkaar. Zo wilden wij het vieren, relaxed, vrolijk en niet te opgedirkt. Een rondje Bommel!”

“Wij vonden het bovendien juist leuk om onze bruiloft te verspreiden over drie locaties. Je hoort vaak dat mensen ervoor kiezen om alles op één locatie te vieren omdat dat relaxed is. Dat is het ook, maar voor ons was de afwisseling juist zo leuk. En omdat alles zo dicht bij elkaar lag, kon dat ook makkelijk. Je ervoer zo steeds weer iets nieuws.”

Het programma: ’s middags trouwen

“We trouwden op de verjaardag van Maarten. We waren toch al wel vroeg in de weer, want ik had een visagist op bezoek en die heeft ook eerst mijn moeder, zus en beste vriendin opgemaakt. Daarna kwam de kapster. Ik was rond 11:00 klaar. Om 12:00 verzamelde iedereen bij ons thuis; ouders, broers en zussen, getuigen en de ceremoniemeester. Maarten kwam aangefietst met de bakfiets en werd met veel applaus ontvangen door iedereen. Maarten wachtte vervolgens beneden op mij. We hebben een open trap en toen ik bovenaan stond, hoorde ik al gejuich. Ik stond me daar toch een partij zenuwachtig te zijn! Maar als je elkaar dan ziet, valt de spanning van je af. Dan kun je alles samen delen.”

“Eerst hebben we geluncht met elkaar en vervolgens zijn wij foto’s gaan maken. Een deel van het gezelschap is de Gasthuiskapel gaan versieren met ballonnen en onze moeders hebben koffiekopjes en bordjes opgeruimd. Om 14:00 kwamen de daggasten aan in de kapel en om 14:35 kwamen wij de gasthuiskapel binnengereden, met fiets en al! Maarten’s vader is wethouder in Zaltbommel en hij heeft ons getrouwd. We kwamen binnen op ‘Summer of 69’ van Bryan Adams, de akoestische versie, want op dat nummer is het allemaal begonnen, in de kroeg.”

“Voor het jawoord heeft een vriendin die zangeres is een lied gespeeld op de piano. Zij speelde ‘Grow old with me’ van Tom Odell. We hadden ook een regel uit dat nummer op de trouwkaart staan. Dat was wel een tranentrekker – op een positieve manier.”

Volle bakfiets

“Na de ceremonie kwam iedereen ons feliciteren en hadden we een champagne-en-taart-moment. De taart bestond uit vier lagen, waarvan de middelste fuchsiaroze was. Die kleur kwam terug in al onze uitingen. Erbovenop zaten bloemetjes en lieveheersbeestjes en omdat we twee katten hebben, hadden we gevraagd of er twee pootafdrukjes van de katten in de taart verwerkt konden worden. Dat vonden we wel heel grappig.”

“Rond 16:30 zijn we naar de stadskwekerij gegaan, wij in de bakfiets, gevuld met nichtjes, neefjes en kinderen van vrienden. Onderweg kregen we een klapband! Dat was eigenlijk ook wel weer grappig en past bij ons, want dat hebben we wel vaker gehad. Toen zijn we gewoon gaan lopen. Vrienden hebben de fiets gauw teruggebracht naar de wijnhandel.”

Vrolijke zomerse barbecue

“We hadden de cateraar gevraagd om een luxe barbecue. Er was een lange tafel, statafels en zitplekken. Die hadden we gedekt met wit tafellinnen en fuchsia servetten. Samen met mijn moeder heb ik kleine vaasjes met bloemen neergezet, in veldboeketachtige stijl, net als mijn bruidsboeket. Het zag er heel zomers en vrolijk uit.”

“Mensen konden zelf langs de barbecue en het buffet lopen en hun bord vullen of drinken pakken. Dit deden we om de loop erin te houden. De barbecue rustte op oude olievaten, dat zag er heel leuk uit. “

“Rond 19:45 zijn we naar het Hof gelopen om een koffietje te drinken en te acclimatiseren. De avondgasten kwamen om 20:30. Met de ceremoniemeesters hadden we afgesproken dat er tot 22:00 gelegenheid was voor stukjes, maar dat alles daarna in het teken zou staan van feesten. Mijn vriendinnen hadden een filmpje gemaakt en de vrienden van Maarten ook; om beide filmpjes hebben we in een deuk gelegen. Het zette meteen de toon voor de rest van de avond.”

“Om 22:00 hebben we onze openingsdans gedaan, geheel geïmproviseerd! We kozen voor het liedje ‘Lola Montez’ van Volbeat; dat knalt er zo lekker in. Daarna trokken we iedereen de dansvloer op en sinds dat moment heeft de vloer vol gestaan.”

Op blote voeten naar huis

“Voor het gastenboek hadden we een heel leuk idee: bij binnenkomst maakten de ceremoniemeesters polaroidfoto’s van de gasten en daar konden ze een boodschap aan ons opschrijven. We hebben zelf een houten lijst gemaakt van houten planken die we nog over hadden van onze vloer en daar hebben we alle polaroids in gehangen. De polaroidcamera vonden we op de rommelmarkt voor tien euro en hij deed het ook nog! De lijst met foto’s hangt nu in onze hal.”

“We hadden twee dj’s op ons feest, die we kenden uit het uitgaanswereldje. We hebben ze geheel vrijgelaten qua muziek; ze weten wat we leuk vinden en we wilden dat ze zouden inspelen op het publiek. Ik heb het naar mijn zin als anderen het naar hun zin hebben.”

“We zijn tot 01:30 doorgegaan en op het eind hebben we worstenbroodjes rond laten gaan. Omdat wij altijd degenen zijn die als laatste de deur uitgaan, zijn we ook nu tot het eind gebleven. Ik had toen zulke zere voeten, dat ik op blote voeten naar huis ben gelopen.”

“Als bedankje gaven we de gasten gerbera’s mee in allerlei kleuren met een klein kaartje eraan. Een bloem kun je thuis nog neerzetten en een week lang van genieten.”

Onvergetelijk

“Het totaalplaatje maakte onze bruiloft onvergetelijk. Het was zo veel meer dan we hadden gehoopt! Dat we zijn verrast door vrienden en familieleden die veel werk hebben gestopt in de voorbereidingen… Heel tof vond ik het moment waarop we de Gasthuiskapel kwamen binnenrijden. Iedereen zit daar voor jou en dan begint het echt. Maar alle onderdelen hadden leuke dingen. En doordat je het op verschillende locaties viert, lijkt het alsof je dag bestaat uit heel veel verschillende stukjes.”

“Mijn tip voor andere Lucky Girls is: zorg dat je een ceremoniemeester hebt, al is het alleen maar voor op de dag zelf! We hadden het meeste zelf geregeld voor de bruiloft, maar het is heel fijn als je mensen bij je hebt die weten hoe de dag gaat lopen en die het aanspreekpunt zijn als er wat is. Je trouwdag gaat zo snel, maar wij hebben dankzij onze ceremoniemeesters nergens omkijken naar gehad.
En ik vind een goede fotograaf echt een meerwaarde, omdat je dan na afloop foto’s hebt die de sfeer van de dag uitademen. Het hoeft niet het duurste van het duurste te zijn; als je maar een paar mooie foto’s hebt. Als het dan toch zo’n belangrijke dag is, laat die dan ook vastleggen…!”

Wil je ook zo’n gave trouwjurk? Hier vind je ons.

Trouwfoto’s: Cynthia Brandwijk Fotografie

Een jurk voor elke trouwerij

Lees meer Lucky Girls verhalen

Vind de nieuwe collectie voor 2020 nu al in de rekken. Nu alles op voorraad!

Krijg nu een voorproefje >