’s Ochtends klein trouwen in het gemeentehuis en ’s avonds je eigen ceremonie organiseren op een toffe feestlocatie

Tjitske: “Assepoester was voor mij sowieso lekker dichtbij, maar ook de stijl van de website en de winkel sprak me aan. Ik wilde geen jurk met allemaal poespas en toestanden. Ik was al eerder in een bruidsmodewinkel geweest en daar zeiden ze toen ik binnenkwam meteen: ‘nou dit is jouw paskamer en dit is jouw hoepel’ en ik dacht alleen maar: ik wil helemaal geen hoepel! Het was allemaal vreselijk tuttig en daar had ik geen zin in.”

“Toen ben ik met de meiden – twee vriendinnen en mijn moeder – naar Assepoester gegaan. Één van de Meiden van Assepoester vroeg me wat ik belangrijk vond en wat mijn budget was. Ik wilde kunnen dansen, springen en bewegen in mijn jurk. Tin en ik zitten samen op dansles en we wilden veel dansen op onze bruiloft. Een lange jurk met een sleep leek me daarbij onhandig; ik had eigenlijk zo’n jurk in mijn hoofd die aan de voorkant kort is en lang aan de achterkant. Toch werd het wat anders: een korte jurk. Ik had ‘m aan en toen ik het hokje uit liep – ik had mezelf nog niet gezien in de spiegel – zag ik al aan de gezichten van mijn vriendinnen dat ‘ie bij me paste.”

“Waarom het een echte Tjitske-jurk is? Hij is lekker simpel en ik kan er alles in doen: lopen, rennen, springen, dansen… ik voelde me niet belemmerd door de jurk. Hij is simpel, stoer en toch meisjesachtig.
Mijn schoonmoeder heeft de blauwe strik eromheen gemaakt. Ik wilde niet helemaal in het wit – dat vind ik niet mooi – en ik wilde iets met een kleur, maar niet té. De kleur blauw had ik van tevoren uitgekozen voor de accessoires: de uitnodigingen, mijn boeket, de zonnebrillen die we aan de gasten gaven. Stof in die kleur blauw was er niet in de winkel, dus heb ik die besteld bij de winkel waar Tins pak gemaakt werd en mijn schoonmoeder gevraagd om een strik te maken. Dat vond ik eigenlijk wel zo leuk; een beetje huisvlijt en eigen inbreng. Ons thema was tenslotte ook dat we het zo persoonlijk mogelijk wilden vieren allemaal.”

Gewoon anders trouwen a la Tjitske & Tin

“We hebben heel lang verschillende ideeën gehad over de bruiloft. Eerst wilden we het in kleine kring vieren en ’s avonds een groot feest geven waarbij we meer mensen konden uitnodigen. Maar toen bedachten we: we doen dit maar één keer, dan is het wel zo leuk als iedereen daar deel van uit kan maken! We hebben het opgelost door het ’s ochtends heel klein te houden: alleen met onze ouders, broers en hun partners en mijn beste vriendin, die ook ceremoniemeester was. We zijn eerst getrouwd in het gemeentehuis met hen erbij en daarna zijn we samen lekker gaan lunchen bij Sid & Liv.”

“’s Avonds hebben we nog een soort eigen ceremonie gehouden – ik zeg weleens een soort dienst, maar we hebben niks met de kerk – waar 80 à 90 mensen bij waren. Ik dacht meteen: als we het met heel veel mensen vieren, betekent dat ook dat we een hele grote bruidstaart kunnen laten maken! Haha! Dat vond ik erg leuk, maar het ging mij er vooral om dat je met heel veel mensen dat bijzondere moment kunt delen. Dat was heel bijzonder.”

Trouwen om 11:23

“Onze officiële ceremonie in het gemeentehuis was op maandagochtend. Het was net niet gratis, maar het tijdstip was voor ons heel belangrijk. We wilden graag op 5 augustus 2013 trouwen en ook op een specifiek tijdstip: om 11:23, omdat dat past in de Reeks van Fibonacci. Dat is een wiskundig iets: de rij begint met 1 en 1 en vervolgens is elk volgende element van de rij steeds de som van de twee voorgaande elementen. Dat geldt dus ook voor 5-8-13 – de trouwdatum – en 11:23. We wisten alleen niet zeker of het zou lukken. We hadden de ceremonie tussen 11:00 en 11:30 gepland en hoopten dat het jawoord precies om 11:23 zou plaatsvinden. Maar als het niet zou lukken, dan zouden we alsnog tegen iedereen hebben gezegd dat we precies op dat moment waren getrouwd hóór, haha! Tot onze verrassing bleek Mariëlle Jongmans onze trouwambtenaar. Zodra zij van ons plan hoorde wilde ze er meteen aan meewerken!”

“Na het gemeentehuis zijn we gaan lunchen bij Sid & Liv en daarna hebben we trouwfoto’s gemaakt in het centrum van Nijmegen. Omdat het een superwarme zomer was, waren we van tevoren op zoek geweest naar een binnenlocatie, voor wat verkoeling. Het leek mij wel leuk en origineel om dat in de bibliotheek te doen, dus ik ben een week van te voren gaan vragen of dat kon. ‘Oeh, dat doen we eigenlijk nooit’, zeiden ze. Maar het mocht wel! Als je iets bedenkt en je gaat het netjes vragen, dan zijn mensen echt wel bereid om mee te werken.”

“En toen kwamen we erachter dat we geen vervoer hadden naar de feestlocatie…! De ceremoniemeester had ons willen brengen met haar auto, maar het was allemaal anders gelopen waardoor ze die niet bij zich had. Gelukkig konden we met de fotografen meerijden. Zaten we daar met z’n drieën achterin op elkaar gepropt, tussen de spullen!”

Feestje in een wit kasteeltje

“Onze feestlocatie was Slot Doddendael in Ewijk. Handig was dat de locatie superdichtbij was voor ons. We zijn er gaan kijken en vonden het meteen leuk: zo’n schattig wit kasteeltje!
Bij aankomst op Doddendael hebben we nog wat foto’s in de tuin gemaakt en daarna was er de ontvangst van de gasten. Tot onze verrassing hebben mijn ouders nog een muziekstuk gespeeld: mijn vader op de piano en mijn moeder op haar viool. Dat was echt heel leuk ja.”

“Daarna hebben we lekker gedineerd in de tuin. Van tevoren zijn we wezen proeven en is er een menu voor ons samengesteld. We kregen drie gangen geserveerd en er was keuze uit twee menu’s: onze gasten konden tot een week van tevoren doorgeven wat ze wilden eten.”

“We hadden onze themakleur blauw doorgegeven aan Slot Doddendael en zij hadden daar de bloemen op afgestemd. De locatie is van zichzelf al leuk en sfeervol: er was verder geen decoratie nodig.”

Eigen ceremonie

“Voor onze eigen ceremonie hebben we verschillende mensen uit onze omgeving gevraagd om iets over ons te vertellen. Mijn ouders vertelden bijvoorbeeld over hoe zij onze relatie hebben zien groeien. En goede vrienden hebben verteld over hoe ze onze toekomst voor zich zien. Het werden zo heel persoonlijke verhalen. De ceremoniemeester heeft alles geleid en aan elkaar gepraat. Tussen de verhalen door was er muziek: mijn oom zit in een kwartet dat a capella zingt en vrienden van het Universiteitskoor waar ik zeven jaar bij heb gezeten hebben voor ons gezongen. Er was dus veel muziek ja, maar als er alleen maar gepraat wordt, is het ook zo saai!”

“Eigenlijk voelde onze eigen ceremonie ’s avonds als ‘het echte trouwen’. Tin’s vader zei ook in een speech: ‘Elkaar eeuwige trouw beloven is één ding, maar dat doen met zo veel mensen erbij, is wel heel bijzonder’. We hadden ook echt zoiets van: de hele wereld mag het horen!”

“Toen hebben we de felicitatierij gedaan en in plaats van champagne geproost met Mede; een honingwijn. We geven daar op bruiloften altijd een fles van cadeau aan het bruidspaar. Dat is iets traditioneels; het zou voor goede vruchtbaarheid zorgen. Daar komt ook de naam ‘honeymoon’ vandaan!
Het aansnijden van de bruidstaart vond ik een heel mooi moment. We kwamen de zaal binnen en zowel beneden als boven op het balkon stonden al onze gasten klaar. Ik keek om me heen en dacht: wauw, zo veel mensen! Het is zo leuk om iedereen erbij te hebben en te zien hoe blij ze zijn.”

Alsof ik high ben geweest

“Mijn broer heeft nog een speech gehouden en daarna is er lekker gedanst. Het was zo warm dat iedereen gelijk naar buiten stormde, haha, maar gelukkig is de dansvloer goed vol geweest. De dj voelde goed aan wat onze smaak was en waar we absoluut niet van houden.
De feestavond was vooral heel gezellig; er waren zo veel mensen en iedereen had het naar z’n zin. Het voelt een beetje alsof ik de hele avond high ben geweest, zo leuk was het en zo snel ging het. Het is zo mooi dat je zo’n dag kunt vieren met alleen maar mensen die je aardig vindt. En iedereen is lief voor je, ze zeggen allemaal hoe mooi je bent… dat geeft een heel fijn gevoel. Ik kan het iedereen aanraden, haha!”

“De blauwe zonnebrillen hebben we besteld naar aanleiding van één van jullie blogs. Dit waren ook de cadeautjes voor de gasten.”

“Tin en ik hebben nog een afsluitende dans gedaan en toen zijn we met de taxi naar een Bed & Breakfast gebracht: het Hoogh Huys in Winssen. Het is een hele oude boerderij die is opgeknapt; supermooi en je kunt er in de kas ontbijten en je eigen tomaten plukken. Geweldige plek!”

Delen in je geluk

“Wat ik het mooiste moment vond? Ik vond het allemaal zo mooi! De ceremonie was ontzettend mooi en ook het moment waarop we daarna de feestzaal in liepen en iedereen zagen. Gewoon het besef dat er zo veel mensen voor je zijn die willen delen in je geluk.”

“Mijn tip voor andere Lucky Girls is: bedenk goed wat je belangrijk vindt. Doe dat en al die andere dingen niet! Er is zo veel wat je allemaal kunt doen voor je bruiloft en je weet dat van tevoren allemaal niet, want je hebt het nog nooit gedaan. Wij zijn echt een paar keer gaan zitten samen en kwamen er zo achter dat sommige aspecten die ‘bij een bruiloft horen’ ons niks interesseren.”

“Bijvoorbeeld bij het bruidsboeket: de traditie dicteert dat de man dat moet regelen. Maar ik dacht: waarom zou Tin dat moeten doen? Ik hoefde ook eigenlijk niet zo nodig een bruidsboeket. Dan vraag je je af: is dat niet raar? We hebben het opgelost door wél een boeket te doen, maar er niet te moeilijk over te doen. Ik ben naar de bloemist gelopen, heb gevraagd of hij iets met de kleur blauw kon doen en witte rozen en toen zei hij: ‘Oké, je kunt het maandag ophalen.’ Klaar! Je moet daar niet teveel over na denken. Bovendien: als je professionals treft die goed zijn in hun werk, dan kun je dat gerust aan hen overlaten. Heb vertrouwen.”

De adresjes van Tjitske:

Trouwfoto’s: Wilmers Fotografie, Bemmel
Tjitske: “We hebben ze gekozen omdat ze met z’n tweeën komen en omdat er tijdens de eerste kennismaking meteen een klik was. Hun foto’s zijn spontaan, origineel en niet zo standaard. Ze wonen ook nog eens vlakbij en we zochten een fotograaf die Nijmegen goed kent en de leuke plekjes weet. We hebben een pre-weddingshoot gedaan en een van de foto’s daarvan groot laten afdrukken ter vervanging voor het gastenboek.”

Lunchplek: Sid & Liv, Nijmegen
Tjitske: “Dit kleine tearoompje is echt een aanrader. Het is heel klein, maar daardoor heel intiem en de high tea is ontzettend lekker!”

Feestlocatie: Slot Doddendael, Ewijk
Tjitske: “Zo’n schattig wit kasteeltje! En het paste ook nog eens goed binnen ons budget. De zaal waar onze ceremonie werd gehouden was heel mooi groot, licht & ruim.”

DJ: Frank Messink, Dansfeestdj.nl
Tjitske: “Frank maakte het persoonlijk, was heel attent en mixte alles netjes aan elkaar. Wat hij draaide, sloot ontzettend goed aan bij het publiek. Iedereen ging uit z’n dak.”

Bloemist: Jacco Otten, Nijmegen
Tjitske: “Een heel goede bloemist met hele mooie bloemen!”

Trouwringen: Alexander van den Hoven, Arnhem
Tjitske: “Helaas is zijn winkel nu gesloten, maar geef hem maar een shout-out ja, want hij heeft voor ons hele mooie, persoonlijke ringen gemaakt.”

Trouwkaarten drukken: kaarten-drukken.net 
Tjitske: “Tin kan goed vormgeven in Photoshop. Ik heb een schets gemaakt van de kaart en hij heeft daar een digitale interpretatie van gemaakt. We hebben ze laten drukken via bovenstaande website.”

Zonnebrillen: Promothing

Bed&Breakfast: Het Hoogh Huys, Winssen

Buttons: Camaloon
Tjitske: “Die waren voor de gasten die naar onze dansworkshop waren geweest.”

Trouwjurk: Assepoester Feestkleding, Arnhem
Tjitske: “Assepoester was voor mij sowieso lekker dichtbij, maar ook de stijl van de website en de winkel sprak me aan. Ik wilde geen jurk met allemaal poespas en toestanden.”