Stiekem trouwen in Kenia in een aparte trouwjurk

Wendy: Waar onze band met Kenia vandaan komt? Oef, dan moeten we even ver terug de tijd in. Jan-Willem liep in 2007 drie maanden stage in Kenia. Hij heeft toen aan een dam gebouwd, zodat mensen niet uren hoeven te lopen voor water. Ik ben daarna naar hem toe gevlogen en samen hebben we een maand lang door Kenia gereisd, met tips van Sammy; een lokale gids. Toen is onze passie voor reizen begonnen.

Kenia heeft echt iets met ons gedaan: we zouden er ook graag willen wonen. In 2010 zijn we teruggegaan en hebben we dezelfde gids weer ontmoet. We werden zo warm onthaald door de mensen daar! Dat was voor ons een soort bevestiging dat Kenia voor ons echt een plek is waar we ons thuis voelen. We hebben het land in ons hart gesloten.

De trouwplannen: stiekem trouwen met z’n tweeën

Wendy: Ongeveer een jaar geleden waren we op vakantie in Praag en raakten we aan de praat over onze toekomst. Ik zei tegen Jan-Willem dat ik heel graag wilde trouwen. Jan-Willem stelde toen als grap voor om tijdens een volgende reis in Las Vegas te gaan trouwen. Ik zei: maar als je in Vegas trouwt, is je huwelijk niet rechtsgeldig. Jan-Willem zei daarop: ‘Als je in Kenia trouwt, wel…’.

Toen is het balletje gaan rollen. Het was als een grapje begonnen, maar toen het daadwerkelijk mogelijk bleek om in Kenia te trouwen, werd het algauw ‘echt’.

We wilden lekker óns ding doen en samen genieten. We houden er niet van om in de belangstelling te staan. Het zou bovendien heel duur zijn om iedereen mee te nemen, maar we vinden eigenlijk ook dat je voor jezelf trouwt. Je belooft elkaar dingen en niemand hoeft daar eigenlijk bij te zijn. Het is iets tussen jullie tweeën. Daarom wilden we stiekem met z’n tweeën trouwen.

Daarnaast was het voor ons belangrijk dat het de sfeer zou hebben van een low-budgetbruiloft. Dat paste bij wat we wilden en hoe we zijn.

Geheim

We moesten het wel geheimhouden. Want als we tegen vrienden en familieleden zouden zeggen dat we weer naar Kenia zouden reizen, zouden er direct allemaal alarmbellen bij ze gaan rinkelen. Een vriend van ons woont in Sierra Leone en hij werd onze dekmantel. We maakten iedereen wijs dat we hem op gingen zoeken. Zo konden we wél zeggen dat we naar Afrika gingen, maar niet precies waar in Afrika.

Een paar dagen voor de bruiloft zijn we eerst afgereisd naar onze vrienden in het dorp waar Jan-Willem stage heeft gelopen en aan de dam heeft gebouwd. We hebben een busje gehuurd en er wat matrassen ingegooid. Om er te komen, moet je eerst vanuit Nairobi vijf uur rijden naar Kitui en daarna nog vier uur rijden door een gebied waar geen weg is. Gewoon de wildernis in. Er wonen bijna geen mensen. Dan kom je ergens aan waar een paar betonnen hokjes staan, daar wonen ze.

We hadden van tevoren een brief gestuurd dat we eraan zouden komen, maar het was maar de vraag of die aan zou komen. En die was dus niet aangekomen! Het schoolhoofd zat toevallig buiten op een stoel te niksen en zag ons. Toen kwam iedereen eraan, om ‘die blanken’ te bekijken. Er werd meteen een gebouwtje afgestoft waar we konden slapen en er werden kippen geslacht voor een feestmaaltijd.

De trouwlocatie: een tentenkamp middenin de natuur

Wendy: Na ons bezoek aan dat dorp zijn we naar een nationaal park afgereisd, wat ook meteen onze trouwlocatie was. Het is een soort hotel, maar het bestaat uit een tentenkamp. Wel met vaste bedden, maar je ligt gewoon in een tentje met ritsen. ’s Nachts hoor je de krekels en dieren die langslopen. Geen olifanten en leeuwen hoor; die worden op afstand gehouden door bewakers. Maar je bent wel middenin de natuur.

Op onze trouwdag zijn we ’s ochtends met een busje het natuurpark in getrokken en hebben we wilde dieren gespot. Eenmaal terug in het ‘hotel’ hadden ze voor ons een ‘bush breakfast’ gemaakt, zoals ze dat noemen. Rond een boom stond een tafeltje met stoeltjes en een gaspitje, zodat ze verse eitjes voor ons konden bereiden. We keken uit op de Kilimanjaro.

Het was heel bijzonder, maar ook hilarisch, toen we in de gaten kregen dat ze die ochtend nog even wat groen moeten hebben weggekapt op die plek zodat wij daar konden zitten.

Wilde buffel

We zijn nog even aan het zwembad gaan liggen en daarna trouwfoto’s gaan maken. Met een safaribusje zijn we het park in gereden. Je mag eigenlijk niet het busje uit, want dat is veel te gevaarlijk, maar de bestuurder was een oude bekende van ons. Van hem mochten we wel even op een boomstam gaan staan zodat de fotograaf vanaf de plek van het busje foto’s kon maken. We hadden niet door dat er achter ons een wilde buffel aan kwam! We moesten gauw terug naar het busje rennen over het veld.

Onderweg kwamen we ook nog een groep Masai-mensen tegen. Zij wonen gewoon in zo’n safari-park, in lemen huisjes. Ze leven van het geld dat ze verdienen met het bewaken van lodges waar toeristen overnachten. Daar jagen ze wilde dieren weg. Ze kwamen meteen naar ons toe toen ze ons uit het busje zagen stappen. Ik kreeg een paar handgemaakte kralenkettingen om en ze wilden met ons op de foto. Toen waren wij de bezienswaardigheid ja!

Ceremonie bij zonsondergang, met uitzicht op de Kilimanjaro

Wendy: Eenmaal terug in het tentenkamp hebben we ons even opgefrist – dat moest ook wel bij 35 graden. Ik had gelukkig een luchtige korte trouwjurk aan, maar Jan-Willem was natuurlijk helemaal in pak!

Daarna begon de ceremonie, bij zonsondergang. De plek waar we trouwden, was het uitkijkpunt in een Afrikaanse boom. Er zat een platform omheen en vanaf dat punt kon je de Kilimanjaro weer zien. Toen we het trapje op liepen, lagen er bloemblaadjes en er stond een bloemstuk met twee stoeltjes klaar.

We hebben onze eigen geloften uitgesproken. Dat was echt even ons momentje! Het voelde alsof we alleen op de wereld waren, ook al stonden er wel wat mensen om ons heen. Het was voor de mensen daar natuurlijk ook een spektakel: én een bruiloft én twee blanken. Het personeel stond allemaal met een mobieltje in de hand foto’s te maken. Dus toen we eenmaal getrouwd waren, barstte het circus los.

Droge bruidstaart

Er was ook bruidstaart geregeld: een enorme taart van vier lagen, in wit met paars. Precies de kleur van het lint om mijn trouwjurk. Er was geen mes, dus daar moesten we eerst op wachten, en toen we eenmaal dat mes hadden, kregen we de taart niet doorgesneden. Het bleek een ontzettende droge cake, nog net geen peperkoek. Dat krijg je dus echt niet weg!

Bovendien is het gebruikelijk dat je met je handen eet. Er kwamen gelukkig wat flesjes water op tafel om de taart weg te spoelen. Maar toen moesten we de ambtenaar nog voeren, naar Keniaans gebruik. Ook uit de hand. Ik zei tegen Jan-Willem: doe jij dat maar! Onze vrienden uit Sierra-Leone waren ook gekomen – die waren onze getuigen – en die moesten we ook voeren. Dat was natuurlijk lachen, gieren, brullen. Het stukje spanning dat we nog hadden van de ceremonie was meteen weg.

We hebben nog wat foto’s gemaakt bij zonsondergang en daarna was het tijd voor onze ‘eerste maaltijd als man & vrouw’, zoals ze dat daar noemen. Met z’n tweetjes zaten we onder de boom en er was een lopend buffetje voor ons samengesteld.

Daarna zijn we onze ouders gaan bellen om te vertellen dat we getrouwd waren: dat vonden we toch wel het spannendste moment van de hele dag. Mijn ouders hebben altijd wel geroepen: ‘och, jullie trouwen nog eens op teenslippers aan het andere eind van de wereld’, en ze reageerden gelukkig zoals verwacht. Ze zeiden: ‘geweldig! Dit is zó jullie ding!’. Ook de ouders van Jan-Willem waren superblij.

Trouwfeestje in de dierentuin

Wendy: Eenmaal terug in onze tent hebben we nog zitten genieten van alle geluiden om ons heen. Het is zo bijzonder dat we het zo hebben kunnen en mogen doen. Ik ben me er ook van bewust dat er mensen zijn die dat niet kunnen of mogen. Wij hebben het geluk gehad om te kunnen trouwen zoals we zelf wilden. Ik ben met een grote glimlach in slaap gevallen, terwijl ik luisterde naar de geluiden van krekels, eenden en wilde dieren.

Een dag later hebben we de uitnodigingen voor ons feest verzonden, in luchtpostenveloppen vanuit Kenia. Dat hebben we bewust ruim op tijd gedaan, want het was natuurlijk maar de vraag of ze aan zouden komen in Nederland. Daarna zijn we doorgevlogen naar de Seychellen voor onze huwelijksreis.

We moesten nog wel één dag terugvliegen naar Kenia om onze trouwcertificaten te laten legaliseren, want daar gingen twee weken overheen.

Over twee weken vieren we ons trouwfeest in de Safaripark Beekse Bergen, in het safari-restaurant. Het wordt geen themafeest hoor, maar er hangt daar wel een Afrikaanse sfeer. We gaan gewoon lekker feest vieren. En dan mag ik mijn jurk nóg een keer aan!

De trouwjurk: een aparte trouwjurk

Wendy: Ik wilde eerst niet in een trouwjurk trouwen; ik heb nooit een jurk aan, dus waarom zou ik dat op mijn trouwdag ineens wel doen? Maar toen zei Jan-Willem dat hij het toch wel leuk zou vinden als ik iets van een jurk zou vinden. Maar hoe gingen we dat dan doen?

Ik wist sowieso dat het een aparte trouwjurk moest worden en toen kwam ik de website van Assepoester tegen. Het viel me gelijk op dat jullie geen standaard trouwjurken hebben. En het werd me meteen duidelijk dat de sfeer lekker laagdrempelig is. Jullie zijn niet van dat statige, daar hou ik van.

Ik zei tegen Jan-Willem: ik ga niet alleen hóór. Hij wilde op zich wel mee, maar hij vroeg zich af of het niet vreemd zou zijn, een man in een trouwjurkenwinkel. Kan me niet schelen, zei ik, er moet toch íemand met me mee! Toen we binnenkwamen bij Assepoester, zaten er al twee andere mannen. Jan-Willem was gelijk relaxed.

Wat ik wilde: geen witte jurk. En mijn jurk moest praktisch zijn, ik ben geen mens voor een Sissi-jurk en hij moest ook makkelijk mee te nemen zijn. Het is tóch een witte jurk geworden. Maar wel een pittig, stoer jurkje. Het voelde als een trouwjurk, maar het was toch ook echt mijn jurk.

Ik heb er gympjes onderaan getrokken, want dat past bij me. Ook droeg ik een soort medallion met foto’s erin. Die heb ik bewust gekocht en gedragen op onze trouwdag zodat onze dierbaren er toch een beetje bij waren. Dit idee gaf mij heel veel rust.

On our road to happiness

Wendy: Het hoogtepunt van onze bruiloft in Kenia was voor mij het moment waarop we onze beloften aflegden. Op dat moment zei ik niet alleen ‘ja’, ik beloofde ook om er altijd voor Jan-Willem te zijn, wat er ook gebeurt. Voor mij is dat het moment waarop je samen één wordt…

De slogan die onze trouwkaart staat, is: ‘we will travel together, on our road to happiness!’ en dat stond ook in onze geloften. Op het moment dat ik dat uitsprak, dacht ik: nu gaan we een nieuwe weg inslaan en beginnen we aan ons leven samen. Tegelijkertijd ging de zon onder.

Misschien gaan we ooit wel écht in Kenia wonen… dat kan nu makkelijk, want over 5 à 7 jaar kunnen we een Keniaans paspoort krijgen, omdat we in Kenia zijn getrouwd.

Mijn tip voor andere Lucky Girls is dat je het echt moet doen zoals je zelf wilt. Alles is mogelijk, niks is te gek! We wisten dat onze plannen heel anders waren dan de standaard bruiloften die je vaak ziet in Nederland, maar we hebben altijd gezegd dat we dit graag wilden. Durf dat beeld van ‘hoe het moet’ los te laten; het is jóuw dag en die moet bij jou passen!

Wil je ook zo’n gave trouwjurk? Hier vind je ons.

De adresjes van Wendy:

Trouwfotograaf: Francoh Photo &Video
Cell: +254 728176994
Email: Farncismuia52@yahoo.co.uk

Touroperator (Weddingplanner): Sammy Mang’endi
Cell: +254 721583143 / +254 735263339
Email: Gerenuksafari@yahoo.com

Aparte trouwjurk: Assepoester, Arnhem

Een jurk voor elke trouwerij

Lees meer Lucky Girls verhalen

Wil jij ook relaxed je jurk scoren?

In je gratis lookbook lees je alles over onze no-nonsense aanpak (en vind je nog veel meer jurken ter inspiratie)

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
We mailen je enkel over onze collectie.
Lees gerust na hoe we je gegevens beschermen

Ben jij ook allergisch voor die stijve bedoening bij traditionele bruidswinkels?

Deze bruiden ook, lees in het lookbook waarom onze no-nonsense aanpak wel werkte voor hen.

En blader ondertussen door onze bruidscollectie voor 2021

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
We mailen je enkel over onze collectie.
Lees gerust na hoe we je gegevens beschermen

Krijg nu je lookbook met de volledige bruidscollectie

190 pagina’s vol toptrouwjurken van 499 tot 1299

Opgelet: niet voor bridezilla’s of bruiden die eruit willen zien als een opgespoten slagroomtaart

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
We mailen je enkel over onze collectie.
Lees gerust na hoe we je gegevens beschermen

Krijg nu je lookbook met de outletcollectie voor 2021

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
We mailen je enkel over onze collectie.
Lees gerust na hoe we je gegevens beschermen