Trouwen aan het strand in Scheveningen met je voeten in het zand, dansen op Cubaanse muziek en vooral: genieten!

Esther: “We wisten meteen: we willen niet dat onze bruiloft een hele dag in beslag neemt van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat met heel veel mensen erbij. Ik heb ook altijd gezegd: áls ik ooit ga trouwen, dan wil ik per se in het westen trouwen. Ik ben geboren in Scheveningen, woonde in Rotterdam, maar ben naar Huissen verhuisd om met Dennis samen te kunnen wonen. Onze familie moet toch altijd reizen; van het Oosten naar het Westen of andersom, dus dat maakte nu ook niet zoveel uit. Het leek ons het fijnst om aan het eind van de middag te trouwen. Zo wilden wij het vieren.”

Bruidstaart in de tuin

“De avond voor onze trouwdag zijn we bij mijn ouders in Bleiswijk blijven slapen; dat was niet ver van de trouwlocatie. Rond 11:30 kwamen onze daggasten daar naartoe: de ouders van Dennis, broer, zus, ceremoniemeesters en getuigen (allemaal met aanhang natuurlijk!). Onze fotografen; Ramon en Hermine van Mon et Mine waren toen ook ter plaatse en nog een vriend van ons, die de hele dag filmde. We waren met z’n vijftienen.
De zon scheen en we hebben lekker in de zon gezeten en taart gegeten. Ik had een plaatje in een tijdschrift gezien van een chocoladetaart met rood zomerfruit in witte chocolade erbovenop. Een bakkerij in Hillegersberg heeft die voor ons nagemaakt. Zo zaten we heel gezellig en hadden we even de tijd en aandacht voor elkaar én voor cadeautjes die we toen al kregen. Het zijn toch de mensen die het dichtst bij je staan met wie je dan nog even samen kunt zijn.”

“Daarna zijn wij met Mon et Mine en een vriendin naar het strand vertrokken om foto’s te maken. De rest van de gasten ging ondertussen naar het hotel in Wassenaar waar we ’s avonds na het feest allemaal zouden verblijven. Daarna gingen zij vast door naar de trouwlocatie. Ik had ze spullen meegegeven ter decoratie zoals zakken met schelpjes, roze accessoires, kaarsjes om in zand te zetten… de dag ervoor had mijn vader al ballonnen afgeleverd en een lampjessnoer. Dat was een grote wens van mij. Ik heb altijd gezegd: als ik óóit ga trouwen, dan wil ik zo’n zwart snoer met gekleurde lampjes buiten!”

In een landcruiser over het strand, met Crocodile Dundee naast je

“Wij hebben ondertussen zó relaxed foto’s gemaakt met Mon et Mine, daar hebben we echt veel tijd voor uitgetrokken. Mensen lagen gewoon aan het strand, het was prachtig weer en ik dacht bij mezelf: o ik ben gewoon aan het trouwen vandaag! Ongeveer een half uur voordat we op onze trouwlocatie verwacht werden, zijn Dennis en ik nog even wat gaan drinken bij een andere strandclub van dezelfde eigenaar als onze locatie.”

“De eigenaresse heeft ons daarna met de auto door het zand naar de locatie gereden. Onze trouwlocatie ligt namelijk helemaal rechts van de pier, badgasten kunnen daar niet met de auto heen. Om er te komen moet je vanaf de parkeerplaats ongeveer een halve kilometer door het zand lopen. De auto waarmee ze ons eigenlijk zou brengen was stuk, dus het alternatief was een hele oude lichtblauwe landcruiser, net zo één waarmee ik ooit een jaar lang in Tanzania had rondgereden. Helemaal niet erg, want dat had echt wel wat!”

“Er vroeg ook nog iemand of hij een lift kon krijgen, want hij moest speakers afleveren op die locatie. Wij riepen: ‘Geen probleem, stap maar in, maar het is dan wel handig als jij straks even blijft zitten als wij de auto uitstappen, want wij komen daar echt aan als bruidspaar.’ Achteraf zie je dus op de foto – en dat heb ik in dat moment helemaal niet meegekregen – dat onze lifter de deur voor mij openhoudt! En wat heel grappig was; hij had echt zo’n Crocodile Dundee-achtig uiterlijk, dus dat is heel toevallig zo’n leuk plaatje geworden!”

Muziek, een briesje, fakkels en… trouwen!

“Het was ongeveer 16:00 toen alle gasten er waren: een stuk of zestig. De ceremonie was helemaal buiten. Er klonk muziek, er stond een briesje, fakkels aan… zó leuk! We hebben na afloop geproost met een eigen bedachte alcoholvrije cocktail. Gewoon een leuk roze dingetje. Onze vaders hebben nog een toost op ons uitgebracht. Daarna kreeg iedereen een ballon: een roze of witte, gevuld met helium. Als wij onze gasten begroet hadden, konden ze de ballon oplaten, zo konden we zien wie we nog langs moesten. We houden niet zo van zo formeel felicitaties in ontvangst nemen in een rijtje. Zo kon iedereen lekker rondlopen en even gedag zeggen en dan ging er weer zo’n ballon de lucht in.”

“De barbecue die daarop volgde werd in de keuken bereid en daarna buiten in buffetstijl neergezet. Er werd lounge-achtige muziek gedraaid en daar zaten we hoor: superrelaxed in het zonnetje. Het was net vakantie!”

“We hadden ook echt geluk met het weer. Het kon ook binnen gevierd worden, maar daar wil je natuurlijk zo min mogelijk aan denken. Vlak voor de bruiloft heb ik nog wel via internet een schattig parapluutje besteld dat leuk bij mijn jurk paste. Voor het geval het zou gaan regenen.”

Dansen op Cubaanse muziek en nog een heel weekend genieten in Scheveningen

“Rond half negen startte het feest, met livemuziek van Trio Los Dos. Zij maken Cubaanse muziek en behoren tot de beste bands van Europa. Zij zijn eigenlijk geen echte bruiloftsband, maar we mochten naar ze komen kijken op een salsafeest in Amsterdam. Ik wilde heel graag Latijns-Amerikaanse muziek op mijn bruiloft en zij komen zo af en toe toch op een bruiloft spelen, dus ook bij ons! Achteraf hoorden we nog dat ze ook op de bruiloft van Wesley & Yolanthe hebben gespeeld, maar geloof me: daar hebben we ze dus echt niet op uitgezocht, haha!
Er viel toen wel wat regen, maar we waren toch lekker binnen aan het dansen, dus we hadden er geen last meer van.”

“Die nacht hebben we in Hotel Wassenaar geslapen en ’s ochtends nog met de groep ontbeten waar we de vorige dag mee gestart waren. Het gekke is: de trouwdag was ik totaal niet emotioneel, ik vond het alleen maar heel leuk allemaal. Maar bij het ontbijt de volgende dag las iedereen mooie gedichtjes aan ons voor en ik riep: ‘Waar is mijn mooie zakdoekje nou!’. Ik had een speciaal zakdoekje met een embleempje erop voor de bruiloft; die had Dennis de dag ervoor de hele dag in zijn zak gehad.”

“Dennis en ik hebben daarna samen nog een nacht in het Kurhaus geslapen. Veel mensen hadden nog twee nachtjes extra geboekt in de buurt, dus we konden ’s avonds nog lekker met een gezelschap eten op het strand. We zijn zelfs nog uit geweest bij Crazy Piano’s. En daarna weer met een klein groepje ontbijten in een strandclub. Het was een heel weekend zo. Ik voel me helemaal thuis in het westen – Huissen is nu mijn thuis, maar hier hoor ik. Om in Scheveningen mijn bruiloft te kunnen vieren voelde voor mij heel fijn.”

Plaatjes zeggen eigenlijk niks

“Ik werk vlakbij Assepoester en dagelijks reed ik langs. En ja, als je als meisje een droom hebt om te trouwen, dan denk je aan Assepoester. Ik vond het lekker toegankelijk dat je gewoon binnen kon lopen. En ik wist: daar hangen ook jurken tussen die betaalbaar zijn. Ik dacht: als ik daar niks kan vinden, dan is het niet goed. Ik had geen zin om tig winkels af te gaan, ik wist gewoon: daar hangt mijn trouwjurk tussen.”

“Van tevoren dacht ik dat ik de winkel uit zou lopen met een lange jurk. Maar bij alle lange trouwjurken die ik paste had ik het gevoel alsof ik iets uit de verkleeddoos had gepakt; heel gek! De Meiden van Assepoester vroegen of ik niet wat jurken wilde passen die wat korter waren. “Nee niet met blote benen joh!”, riep ik nog. Maar mijn vriendin wees me erop: het is ook goed om dingen aan te passen waarvan je denkt: nee. En echt, je weet het gewoon als je ‘m aan hebt. Later zat ik in een trouwtijdschrift te bladeren en daar zag ik mijn jurk op een plaatje, aan het lijf van een lang en mager model. De jurk viel bij haar ver boven de knie. Als ik mijn jurk zo op het plaatje had gezien, had ik ‘m helemaal niet mooi gevonden. Zo zie je maar: je moet ‘m echt aantrekken. Je kan prachtige plaatjes uitknippen, maar die plaatjes zeggen eigenlijk niks.”

“Er zat eigenlijk een grote witte strik omheen, maar ik heb er zelf een klein Frans strikje omheen laten maken in taupekleur: zo was ‘ie helemaal ‘mij’. De jurk zat ook zo lekker; het was niet zo’n opgesmukte trouwjurk waarbij je sleep over de grond hangt. Ik heb er leuke pumps van Fred de la Bretonnière onder gedaan en mijn haar half op laten steken – zoals ik het altijd draag. Dat maakt dat je lekker in je vel zit en je relaxed voelt.”

“Bruidsboeketjes vind ik vaak zo standaard of klassiek. Ik vond dat gipskruid zo leuk, dat ik gewoon een heel boeketje van gipskruid heb gedragen, met een leuk gehaakt lintje eromheen. In mijn haar droeg ik ook wat gipskruid. Ik vond het passen bij zee en strand en dat nonchalante… en toch wel heel schattig.”

Tips voor andere Lucky Girls: doe je ogen dicht en geniet!

“Als je kijkt naar wat je uitgeeft op zo’n dag, moet je wel keuzes maken. Wij hebben het meeste geld uitgegeven aan de fotograaf en de band. Maar je kunt het zo gek maken als je wil. We wilden niet al teveel geld aan bedankjes besteden: als het goed is, geef je mensen al een leuke middag en avond…We hebben na de bruiloft iedereen een fotokaart gestuurd met een persoonlijke boodschap daarin om te bedanken voor alles.”

“Een tip als je gaat plannen: zorg dat je een ceremoniemeester vindt die veel ervaring heeft met het plannen van bruiloften (wij hadden er zelfs twee!). Ik ben iemand die graag zelf de touwtjes in handen wil hebben, maar mijn ceremoniemeesters wezen me op zoveel dingen waarvan ik dacht: o, moet ik daar ook over nadenken? Het was heel fijn om die hulp te hebben. Een andere tip is: maak een ruime planning. Je wil op je trouwdag gewoon een relaxed gevoel hebben en niet hoeven haasten of op de klok hoeven kijken. En doe in godsnaam niet teveel! De tijd gaat al zo snel! Dan ben je alleen maar bezig met van het ene naar het andere leven in plaats van te genieten.”

“Het was zó relaxed, dit had ik niet willen missen. Ik stond met mijn blote voeten in de zee, heerlijk in het zonnetje, daar waar ik het liefste ben.
Ik had van tevoren ook de tip gekregen om op het moment dat je aan het trouwen bent even je ogen dicht te doen. Dan kom je tot jezelf, ben je even in jezelf gericht. Toen het jawoord eraan kwam heb ik dat ook echt gedaan: ik draaide mijn hoofd naar de zee en deed eventjes mijn ogen dicht. Ik dacht: ik sta hier bij de zee en ik ga straks ja zeggen. Het werkte: ik was helemaal in het moment!”

De adresjes van Esther:
Trouwlocatie: Strandclub Naturel, Scheveningen
Trouwfotografen: Mon et Mine
Korte trouwjurk: Assepoester Feestkleding
Maatpak Dennis: Town and Country, Arnhem
Bruidstaart: Banketbakkerij & Chocolaterie Winkelman
Bruidsboeketje: Aphrodite Bloemsierkunst, Bleiswijk
Haar & Make-up: Team Hans Snel Kappers
Muziek: Septeto Trio Los Dos

Yes! De nieuwe collectie is binnen!

Kom langs zonder afspraak

Wil jij ook relaxed je jurk scoren?

In je gratis lookbook lees je alles over onze no-nonsense aanpak (en vind je nog veel meer jurken ter inspiratie)

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

We mailen je alleen over onze collectie.
Lees gerust na hoe we je gegevens beschermen

Ben jij ook allergisch voor die stijve bedoening bij traditionele bruidswinkels?

Deze bruiden ook, lees in het lookbook waarom onze no-nonsense aanpak wel werkte voor hen.

En blader ondertussen door onze bruidscollectie voor 2021

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

We mailen je alleen over onze collectie.
Lees gerust na hoe we je gegevens beschermen

Krijg nu je lookbook met de volledige bruidscollectie

190 pagina’s vol toptrouwjurken van 499 tot 1299

Opgelet: niet voor bridezilla’s of bruiden die eruit willen zien als een opgespoten slagroomtaart

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

We mailen je alleen over onze collectie.
Lees gerust na hoe we je gegevens beschermen

Krijg nu je lookbook met de outletcollectie voor 2021

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

We mailen je alleen over onze collectie.
Lees gerust na hoe we je gegevens beschermen