Bouke: “Ik sprong zó met mijn korte trouwjurk op de fiets”

Bouke: Van mijn ceremoniemeester had ik de tip gekregen om bij Assepoester te gaan kijken voor mijn trouwjurk. Zij wist dat ik geen bruids-bruidsjurk zocht, zo’n groot geval. Ik wilde liever een korte trouwjurk. Ik zag al zulke leuke korte trouwjurken op de site dat ik helemaal enthousiast werd. Op naar Assepoester dus!

Niemand had een korte trouwjurk verwacht

Bouke: Waarom een korte trouwjurk? Vroeger had ik altijd zo’n beeld in mijn hoofd van een strandbruiloft in een korte trouwjurk en op slippertjes. Maar ik had natuurlijk nog nooit een korte trouwjurk aangehad, dus ik wist geeneens of het me zou staan. Toch werd het de eerste korte trouwjurk dat ik aanpaste bij Assepoester.

Ik vond ‘m meteen tof, op een stukje tule onder de rok na. Dat was het nét niet. De verkoopster sloeg dat heel handig naar binnen, zodat de trouwjurk nog iets korter werd. Ik dacht: o, ze snapt me echt precies!

Korte trouwjurk bij Assepoester in Arnhem

Toch heb ik de korte trouwjurk niet meegenomen… nee, stom! Het was de eerste keer dat ik een trouwjurk was gaan passen en de allereerste trouwjurk, dat ging me te snel. Ik ben nog naar een andere bruidsmodewinkel gegaan om trouwjurken te passen en ik kon alleen maar aan die eerste korte trouwjurk denken. Ik dacht: o nee, als ‘ie maar niet weg is…! Toen wist ik dat ik die korte trouwjurk bij Assepoester moest gaan halen. En snel! Ik ben teruggegaan en de korte trouwjurk is voor mij op maat gemaakt.

Het is een korte trouwjurk, heel vlot en ook wel stoer. Maar hij heeft ook iets liefs en dat wilde ik ook, hij mocht wel ‘bruidsachtig’ zijn, wel romantisch. Onze trouwdag was de op een na warmste dag van het jaar dus zat mijn jurk superfijn.

Pascal vond me supermooi en mijn broers en vader hadden allemaal niet verwacht dat ik in een korte trouwjurk zou trouwen. Zelfs mijn oma van 94 zei: ‘O zo leuk, zo’n korte trouwjurk!’. Terwijl ik had verwacht dat zij misschien had moeten wennen aan het idee van een niet-traditionele trouwjurk.

Het hoefde niet de perfecte dag te zijn

Bouke: Wij wilden wel dat het écht een bruiloft zou zijn. Een hele mooie dag, die heel persoonlijk zou aanvoelen. Goed georganiseerd, maar wel losjes. Dat hoort er voor ons bij, want allebei zijn we wel zo. We wilden dat iedereen zich relaxed zou voelen. En als er een paar dingetjes fout zouden gaan, nou jammer dan. Het hoefde niet de perfecte dag te zijn. Van tevoren zit je daar nog iets anders in hoor, moet ik zeggen. Maar op de dag zelf besef je gewoon: het wordt toch wel een supermooie dag.

Korte trouwjurk bij Assepoester in Arnhem

Onze trouwlocatie was Kasteel Bouvigne in Breda. Een heel klein kasteeltje, je kunt er met maximaal 37 man terecht in de grote zaal. Wij vonden dat juist leuk; om iedereen letterlijk dichtbij je te hebben. Alleen was die gastenlijst natuurlijk zó vol. We waren de ambtenaar en de fotograaf nog even vergeten, maar uiteindelijk kwamen we precies uit.

Het kasteel ligt in het water en er loopt een mooie brug naartoe. De locatie is omgeven door tuinen. Het voelde zowel stoer als romantisch. We vonden het bovendien leuk dat het gewoon in Breda lag, en dat iedereen op de fiets kon komen.

Korte trouwjurk bij Assepoester in Arnhem

Nog even naar de sauna

Bouke: De dag voor de bruiloft zijn we aan het eind van de middag gewoon nog lekker naar de sauna gegaan. Daar hebben we alleen maar gerelaxt. De volgende morgen kwamen onze ouders, broertjes, het zusje van Pascal en de ceremoniemeester gezellig bij ons ontbijten. Ook de kapster kwam naar ons huis.

Pascal kleedde zich om op de slaapkamer; ik op zolder. Daar hadden we voor de gelegenheid zelfs een geïmproviseerd kaptafeltje neergezet.

Rond de middag kwam de fotograaf. We hadden geregeld dat een vriendin ’s ochtends en ’s avonds tijdens het feest foto’s zou maken.

Korte trouwjurk bij Assepoester in Arnhem

Pascal is onderaan de trap gaan staan om me op te wachten. Eerst kwam de kapster naar beneden, toen mijn moeder, zodat hij steeds dacht: ‘o shit, daar komt ze.’

Samen met de ceremoniemeesters zijn we naar het kasteel gereden om alvast wat foto’s te maken. Daarna gingen we door naar de Ginnekenmarkt, waar ook het restaurant zit waar we ’s avonds zouden gaan eten.

Eén dag van tevoren hadden we daar alvast onze fiets klaargezet, zodat we per fiets naar de trouwlocatie konden rijden. Het was gewoon mijn eigen fiets die we hadden opgeleukt met een mandje, dat we op de zolder van mijn schoonouders hadden gevonden, een bloemenslinger en een love-bordje. Er zat een flesje champagne in en twee glaasjes. En met mijn korte trouwjurk ging dat fietsen perfect!

Bananenpannenkoeken

Bouke: Toen we aankwamen bij de trouwlocatie, stonden de daggasten ons al op te wachten. Iedereen was zó verbaasd dat we op de fiets kwamen! Heel leuk.

Voordat de ceremonie begon, mocht ik samen met mijn vader bovenin het kasteeltje wachten. We hebben daar nog heel lang zitten te kletsen, onder andere over dat hij zijn eigen trouwsokken aan had. Dat vond ik een heel mooi moment.

Korte trouwjurk bij Assepoester in Arnhem

De ceremonie was heel gezellig. We hadden een hele leuke ambtenaar die soms een grapje maakte. Mijn broertje en het zusje van Pascal hebben ook nog een heel stuk gedaan, hun verhaal verteld. Zo werd het heel persoonlijk.

Iedereen was zo dichtbij en het was gewoon zó leuk allemaal, zo mooi: het had van mij nog wel langer mogen duren. Op het liedje ‘Banana Pancake’ van Jack Johnson zijn we de trouwzaal uitgelopen. Dat liedje heeft een speciale betekenis voor ons: in onze studententijd, toen we elkaar net hadden leren kennen, maakte Pascal altijd bananenpannenkoeken voor mij.

Korte trouwjurk bij Assepoester in Arnhem

Picknick in het bos

Bouke: Voor het kasteeltje hebben we een groepsfoto gemaakt en daarna zijn we naar de overkant gelopen, naar het Mastbos. Daar hadden een nichtje en haar vriendin een tafel opgemaakt met taart & champagne, voor een soort picknick-toost. We hadden een heel wat-als-het-regent-programma bedacht, maar het was zó warm, boven de 30 graden, dat iemand tussendoor wat parasolletjes is gaan halen uit de tuin.

032_bouke

De bruidstaart was een beetje geïnspireerd op wat ik op assepoester.com had gezien. Bakatelier Breda heeft ‘m gemaakt en ik heb patroontjes opgezocht voor op de vlaggetjes en die naar ze gemaild. De taart was heel lekker en mooi. Omdat we niet zo goed wisten wat we met de taarttopper moesten doen, hebben we er twee vorkjes van Blond Amsterdam in gezet, met een bruid & bruidegommetje. Die konden we meteen gebruiken voor de eerste hap.

034_bouke

Onze gasten konden ook nog lekker wandelen als ze daar zin in hadden. We zijn uiteindelijk tot 16:15 op die plek gebleven; van daaruit konden we op de fiets naar Blini; een leuk visrestaurantje. We hadden er blikjes aan vastgebonden, dus dat gaf een flinke herrie toen we over de kinderkopjes reden.

Blote voeten in het gras

Bouke: Aangekomen bij het restaurantje stonden de stoeltjes al in het gras, want ze hebben een hele leuke tuin. Zo konden we lekker op slippertjes of blote voeten buiten eten. Het restaurant zit vast aan een kerk en in de tuin staat een ton waar ze zalm in roken.”

We kregen drie gangen geserveerd aan vier grote tafels. We hadden naambordjes neergezet in de vorm van een driehoek en bij iedere gang moest het bordje worden omgedraaid. Zo kreeg je weer een andere tafelschikking en kon je lekker kletsen met andere mensen. Alleen de oma’s mochten blijven zitten, haha!

039_bouke

Mijn ouders en schoonouders hadden ook nog iets liefs gedaan; ze hadden placemats gemaakt met daarop allemaal weetjes over ons. Tijdens het tafelen konden we die uitgebreid bekijken en hadden we meteen gespreksstof.

Trouwfeest in een café

Bouke: Na het eten zijn we naar het Mezz café gegaan; een klein cafeetje bij het poppodium van Breda.
Omdat het veel sfeer heeft van zichzelf, hebben we niet veel aan de aankleding hoeven doen. Wel hebben we persoonlijke wegwijsborden gemaakt richting de dj en de toiletten bijvoorbeeld, en hartjeslolly’s waarop ‘proef de liefde’ stond. Die mochten de gasten meenemen als aandenken.

Ook stond er een rekje klaar met daarop een bordje met ‘shoe exchange’. Daar kon je slippertjes pakken om lekker op door te dansen in plaats van je hakjes of chique schoenen.

Korte trouwjurk bij Assepoester in Arnhem

Omdat we allebei gymdocent zijn, verwachtte iedereen wel een beetje een openingsdans van ons. Maar dat vonden we te standaard. We hebben daarom twee collega-dramadocenten van Pascal gevraagd om ons te helpen om iets leuks te verzinnen. Het werd een soort Assepoester-act.

Toen het feest ongeveer drie kwartier aan de gang was, ben ik rond gaan lopen op één schoen onderwijl roepend: shit, ik ben een schoen kwijt. Iedereen reageerde van: ‘hè, hoe kun je nou een schoen kwijt zijn?’. Die schoen had ik van tevoren natuurlijk aan Pascal gegeven, die na een tijdje op een stokpaardje met die schoen in zijn hand door de zaal naar me toe kwam.

We zijn geëindigd op het podium waar Pascal de schoen bij mij moest aanpassen. Tot slot hebben we nog een tangodansje gedaan en daarna zijn we met z’n tweeën het publiek in gesprongen. Het feest was geopend!

Fotodoos & Little Quote Jar

Bouke: Jesse, onze fotograaf, had alvast wat foto’s van de trouwdag in een diashow gezet. Zo wisten de mensen die er overdag niet bij waren, hoe onze dag was geweest. In totaal waren er 150 gasten op ons feest.

De feestlocatie had een groot terras buiten en doordat het café grote glazen ramen heeft, konden alle ooms en tantes die lekker buiten zaten, ons binnen zien dansen.

044_bouke

We hadden geen gastenboek, dat hoefden we niet zo nodig. In plaats daarvan hadden we de Fotodoos geboekt; die stond klaar bij de ingang. Echt een supertof ding en absoluut een aanrader. Er is ook een leuk persoon bij aanwezig die de Fotodoos bedient.

Omdat er twee afdrukjes uit het fotohokje kwamen, mochten de gasten er één mee naar huis nemen en op de andere een boodschap schrijven. Die stopten ze in een ‘Little Quote Jar’ die erbij stond. In plaats van een gastenboek hebben we nu een grappig potje vol foto’s met lieve berichtjes.

In verband met de vergunning van het café, moest om 01:00 uur de muziek uit. Ik dacht: O, is het nú al afgelopen? Maar uiteindelijk zijn we nog heel lang blijven hangen. Zelfs de oma’s gingen pas om 02:00 uur weg. Toen zei ik tegen Pascal: kom op, we gaan nog de stad in! Het was zulk lekker weer dat we nog buiten op het terras van het café zijn blijven hangen en een hele leuke avond hebben gehad. Rond 03:00 uur waren we weer thuis.

035_bouke(2)

Borrel als afsluiter

Bouke: De volgende dag hebben we het huis opgeruimd – dat was helemaal versierd door onze vrienden – en rond 14:00 uur een borrel georganiseerd voor de daggasten. Zo konden we nog lekker even na kletsen.

Wat ik het allertofste vond aan onze bruiloft, was dat we al onze vrienden en familieleden tegelijk bij elkaar hadden… dat heb je eigenlijk nooit! Ook mensen die elkaar normaliter nooit zien. Dat je dat dan zo samen viert, daar houden we wel van. En het is heel bijzonder om een feest te hebben met 150 mensen die je állemaal kent!

Korte trouwjurk bij Assepoester in Arnhem

Mijn tip voor andere Lucky Girls is dat je moet genieten van iedere moment, ook in je voorbereiding. En dat je er dan als er een keer wat mis gaat, ook iets moois van kunt maken. Niet stressen, maar genieten, want trouwen is zó leuk!

Wil je ook zo’n gave korte trouwjurk? Hier vind je ons.

De adresjes van Bouke:

Korte trouwjurk: Assepoester, Arnhem

Trouwfotograaf: Jesse van Kalmthout 

Een jurk voor elke trouwerij

Lees meer Lucky Girls verhalen