Trouwen in een cultuurfabriek, een kleurrijke bruidstaart, friet en een rode trouwjurk

Anoeska: “Alles was kleurrijk aan onze bruiloft! Mensen die mij kennen zeiden van tevoren al: ‘o jee, dat wordt spannend, want je zal wel niet in het wit zijn’. Ik hou ontzettend van kleur; zowel mijn haar, mijn huis als mijn kleding. Mijn trouwjurk moest dus ook gekleurd zijn.”

Waarom had ik dit niet eerder gevonden!

“Ik had geen specifieke kleur in mijn hoofd en ook qua model kon het nog alle kanten op.In het begin zocht ik nog wel wat plaatjes, maar daar ben ik vrij snel mee gestopt omdat ik toen wel doorhad dat je een jurk toch echt aan moet zien en moet voelen.Ik wist alleen dat het geen prinsessenballerinajurk moest worden, want dat past niet bij mij.”

“Toen ik bij Assepoester binnenstapte, voelde dat als thuiskomen. Ik was al op zoek geweest naar gekleurde trouwjurken, had naar diverse winkels gebeld om daarnaar te informeren. Overal zeiden ze: ‘ja hoor dat hebben wij, kom maar’. En als ik dan binnenliep was toch het gros van de jurken wit en hing er maar een x aantal japonnen in een kleur. Een collega hoorde mij zeggen dat ik iets anders zocht, niet zo’n standaard jurk. Zij vertelde me dat ze elke ochtend langs Assepoester fietst en daar altijd gekleurde trouwjurken in de etalage ziet. Mijn teleurstelling verdween meteen: hè hè, waarom had ik dit niet eerder gevonden!”

“Uiteindelijk twijfelde ik tussen twee jurken die ik heel gaaf vond en die op elkaar leken. Allebei voor kort, achter lang en in dezelfde kleur. Één van de Meiden van Assepoester zei: ‘Wissel maar net zo lang als je wilt, want op een gegeven moment voel je wel welke jouw jurk is’. Ik dacht: daar ben ik toch veels te nuchter voor? Maar het is waar: je weet het als het dé jurk is, dan loop je anders. Hoe? Rechtop en met een big smile!”

Op onze eigen manier

“Het moeilijkste aan het organiseren van onze bruiloft vond ik om voortdurend te bedenken: wie zijn wij en wat past bij ons? Er komt heel veel op je af. Wij zijn dicht bij onszelf gebleven door niet te veel op te zoeken en inspiratie te vergaren, maar om het uit onszelf te laten komen. Ook hebben we ons af en toe verplaatst in onze vrienden: wat zien zij in ons?”

“Ons motto was: als we het doen, dan doen we het goed. En dan trouwen we ook met alles erop en eraan. In vol ornaat! We wilden de ceremonie ’s ochtends houden en hebben zelf een locatie en een ambtenaar gezocht. Ik ben gelovig opgevoed; Emiel niet. Een kerkelijk huwelijk was voor ons geen optie. Ik vond het jammer om sommige tradities en symbolen die daarbij horen niet te kunnen doen. Trouwen op het gemeentehuis en even ja zeggen paste voor ons niet bij elkaar eeuwige trouw beloven en het vieren van de liefde. Daarom besloten we om de ceremonie op onze eigen manier te doen en elementen toe te voegen die wij mooi vinden. Zo hadden we trouwkaars laten maken door de kaarsenmakerij van Fatima Zorg en hebben we middels het aansteken van de kaarsen in gedachten stil gestaan bij overleden dierbaren, die er helaas niet meer bij konden zijn.”

Trouwen in een cultuurfabriek

“Onze trouwlocatie was De DRU Cultuurfabriek; gelegen op het DRU Industriepark en gevestigd in het gerestaureerde en verbouwde Portiersgebouw van een voormalig ijzergieterij. Echt fantastisch! Oud is met nieuw gecombineerd en er hangt een sfeer van nostalgie. Het heeft een industriële uitstraling met de oude fabrieksramen en sporen van een houten plafond dat erin heeft gezeten. Later hoorden we dat ze dat vroeger ‘De Polenzolder’ noemden, omdat de Poolse arbeiders van de fabriek daar sliepen. In het halletje hangen foto’s van militairen die de brug over de IJsel hebben gelegd. Dat geeft een bepaalde sfeer. Mensen in onze omgeving tipten die locatie. Fijn, want soms ben je je er niet van bewust dat iets ook een trouwlocatie kan zijn.”

“Als feestlocatie kozen we voor de Radstake in Heelweg. Zij weten wat feest is; ze hebben zo veel kennis en ervaring! Als je daar de boel regelt, heb je feest. Zo simpel is het. De zaal die ons aansprak was het Brouwhuus, waar vroeger de brouwerij zat. De oude brouwketel is achtergebleven.”

Het programma: ongedwongen, los & gezellig

“Op onze trouwdag zijn we om 07:00 opgestaan. Om 08:00 kwamen de kapper en visagiste en Emiel kwam mij om 09:45 ophalen bij mijn ouders thuis, lekker traditioneel. We zijn naar de Dru gegaan voor de ceremonie die tussen 11:00 en 12:00 zou plaatsvinden. Daarna hebben we ballonnen opgelaten met de gasten en vervolgens geluncht op het buitenterras, onder de grote bomen. Wat heel leuk is, is dat ze het eten serveren in oranje en zwarte emaillen pannen die daar vroeger werden gegoten. Iedereen kreeg zijn eigen pannetje met soep en er waren sandwiches.”

“We hebben nog wat groepsfoto’s gemaakt om de gasten vervolgens naar de Radstake te sturen. Na het maken vngan de foto’s zijn we zelf naar de feestlocatie gereden De Radstake. Daar aangekomen werden we door onze gasten ontvangen terwijl ze een haag vormden. Er werden mooie bellenblaasbubbels geblazen en daarna zijn we op het terras in de tuin gaan borrelen. We hebben geproost en getoost en bruidstaart aangesneden: een taart met verschillende lagen in alle kleuren van de regenboog, van Sabs Bak Atelier. De taart was scheef gestapeld, lekker eigenwijs past helemaal bij ons.”

“We hadden de gasten gevraagd om bij hun aankomst een klein schilderijtje te maken van 10 bij 10 centimeter. Samen vormen al die schilderijtjes een gastendoek. Wij wilden niet een boek dat ergens in een la zou verdwijnen. De opdracht aan de gasten was: doe wat je leuk vindt! We hebben ze ter plekke laten drogen en na afloop van de bruiloft konden ze mee naar huis. Daar hebben we ze op een houten plaat geplakt. Hij hangt nu bij ons in de gang.”

“Terwijl wij heerlijk in de tuin zaten, werd ereen hele grote barbecue aangestoken: een grote schaal met vuur eronder. Iedereen kon een bordje pakken, halen wat ‘ie wilde en een plekje kiezen om te gaan zitten. Er was geen tafelschikking; het was gewoon ongedwongen, los en gezellig. Bij ons past geen driegangendiner waarbij je stijf aan tafel moet zitten.”

Feest & friet

“En toen was het feest! De openingsdans was nog wel een dingetje. We houden helemaal niet van traditioneel stijldansen, dus hebben we het maar gehouden op wat heen-en-weer geschuifel op ‘Mag ik dansen’ van Guus Meeuwis. We hadden de mensen om ons heen warm gemaakt om mee te doen en al snel stond iedereen op de dansvloer..”

“Onze band was ‘Vibe’. Wat wij heel prettig vonden, is dat ze geen vaste sets spelen en de nummers ter plekke bepalen. Die stemmen ze af op het publiek. De trompettist van de band heeft op de balustrade gestaan Dat het allemaal live was, was ontzettend gaaf.”

“Aan het einde van de avond vroeg de familie van Emiel – die afkomstig is uit Rijswijk – of zij het Haagse lied mochten zingen. De band vond dat prima en speelde dus ‘O, o Den Haag’. Welke band doet dat nou? Ze hebben met z’n allen op de dansvloer staan zingen.” En zo was er bij het Achterhoekse feest toch nog een Haags tintje!”

Het feest hebben we met alle gasten op de dansvloer afgesloten. “Moe maar voldaan zocht iedereen ten slotte een stoel. Toen waren er nog frietjes voor iedereen. Vroeger als we uitgingen, kwamen we ‘s nachts ook altijd langs de cafetaria van De Radstake voor friet. We hebben dan ook meteen gezegd: als we gaan trouwen, doen we aan het eind een puntzak friet voor iedereen!”

Live muziek tijdens de ceremonie

“Wat ik het hoogtepunt vond? Oeh, zo veel! Het overviel me ’s avonds vooral dat je de hele dag met allemaal lieve mensen bent die speciaal voor jou komen, om het met jou te vieren. Om de liefde te vieren! Dat vond ik heel speciaal. Maar ook het uitspreken van de geloften, want dat is natuurlijk hét moment waarop je de liefde naar elkaar uitspreekt. Het was een soort emotionele achtbaan: je bent blij, gelukkig, het is mooi, kippenvel en het raakt je ook.”

“Ik heb twee gouden tips voor Lucky Girls. Eén: blijf dicht bij jezelf en durf te kiezen voor wat jij wil en twee: zorg voor live muziek tijdens de ceremonie. Daar hadden wij zelf niet zo bij stilgestaan, we hadden gewoon muziek op cd aangeleverd. Maar de ouders van Anoeska hebben ons verrast door een gitarist uit te nodigen die de door ons uitgekozen nummers live speelde. Daar kwamen we pas op het moment zelf achter. Práchtig was dat. Het maakte alles mooier en intenser.”

Wil je ook zo’n gave trouwjurk? Hier vind je ons.

De adresjes van Anoeska:

Trouwfoto’s: Joyce Schieven – Fotograaf van de liefde Bruidsfotografie

Trouwlocatie: Dru Cultuurfabriek, Ulft

Zanger/gitarist tijdens de ceremonie: Peter Loeters

Bruidstaart: Sabs Bak Atelier

Feestlocatie: De Radstake, Heelweg

Band: Vibe

Rode trouwjurk: Assepoester Feestkleding, Arnhem

Bloemist: Le Pali Fleur Boutique

Wil jij ook relaxed je jurk scoren?

In je gratis lookbook lees je alles over onze no-nonsense aanpak (en vind je nog veel meer jurken ter inspiratie)

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
We mailen je enkel over onze collectie.
Lees gerust na hoe we je gegevens beschermen

Ben jij ook allergisch voor die stijve bedoening bij traditionele bruidswinkels?

Deze bruiden ook, lees in het lookbook waarom onze no-nonsense aanpak wel werkte voor hen.

En blader ondertussen door onze bruidscollectie voor 2021

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
We mailen je enkel over onze collectie.
Lees gerust na hoe we je gegevens beschermen

Krijg nu je lookbook met de volledige bruidscollectie

190 pagina’s vol toptrouwjurken van 499 tot 1299

Opgelet: niet voor bridezilla’s of bruiden die eruit willen zien als een opgespoten slagroomtaart

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
We mailen je enkel over onze collectie.
Lees gerust na hoe we je gegevens beschermen

Krijg nu je lookbook met de outletcollectie voor 2021

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
We mailen je enkel over onze collectie.
Lees gerust na hoe we je gegevens beschermen