Trouwen op het Vrijthof in Maastricht, een Italiaans diner in de Ardennen en een moderne trouwjurk met tule

Waarom ging jij naar Assepoester voor jouw trouwjurk?

Iris: Ik heb eerst zelf online gekeken wat er in Maastricht aan bruidsmode was, maar dat sprak me niet zo aan. Toen kwam ik Assepoester tegen. Wat me aantrok was de informele sfeer: het voelde leuk, laagdrempelig, gezellig en met een hele ruime keuze. Hier kon ik zelf jurken pakken en passen.

Ik had op de website al veel moderne trouwjurken gezien die ik mooi vond, maar uiteindelijk viel mijn keuze op iets totáál anders.

Was het niet een takke-end rijden vanuit Maastricht?

Iris: Voor mijn bezoek aan Assepoester heb ik een dag uitgetrokken. Ik heb een weekend vrij genomen en ben samen met een vriendin vanuit Maastricht naar Arnhem gereisd. Tuurlijk is het wel een eind rijden. Mensen in mijn omgeving zeiden ook: ‘Waarom ga je helemaal naar Arnhem, wil je niet liever in de buurt kijken?’. Maar nee, Assepoester trok me gewoon. Ik dacht: ik heb de grootste slaagkans bij Assepoester!

015_iris

Ik ben op een hele prettige manier geholpen, hoefde niet te wachten, kreeg genoeg aandacht. Daarnaast mocht ik eerst zélf rondkijken. Dat ik die ruimte kreeg, vond ik heel fijn. Met suggesties die de verkoopster daarna nog deed, heeft ze me heel goed geholpen.

Duurde het lang voordat je jouw moderne trouwjurk had gevonden?

Iris: Tot mijn verbazing waren we al binnen 1,5 uur klaar! Of ik een snelle beslisser ben? Helemáál niet, ik ben juist heel kieskeurig. Maar de jurken zaten meteen goed.

Uiteindelijk bleven er twee trouwjurken over waar ik tussen moest kiezen. Vooraf was ik nog bang geweest dat ik geen enkele trouwjurk zou kunnen vinden die bij me paste, toen stond ik er opeens met twéé! Mijn vriendin heeft me geholpen de knoop door te hakken.

003_iris

Wat ik zocht, was een nauwsluitende kanten trouwjurk, met zeemeerminnensilhouet. Het werd iets anders: een moderne trouwjurk, gemaakt van tule met taft. Ik hoefde eigenlijk niet eens te wennen aan het idee, het voelde meteen heel goed. Ik wilde de jurk niet meer uitdoen!

Hoe wilden jullie trouwen?

Iris: Walter is Italiaans en woont nu zeven jaar in Nederland. Er zouden dus heel veel buitenlandse gasten naar ons huwelijk komen. Wij wilden daarom een bruiloft organiseren die zowel leuk zou zijn voor de Italianen als voor de Nederlandse gasten. Daarbij was de taal wel even een ‘ding’, maar ook hoe de dag eruit zou gaan zien. Het was een uitdaging om het beste van die twee werelden te combineren.

008_iris

Ik had niet verwacht dat er zoveel mensen uit Italië zouden willen komen. We hebben de uitnodigingen zowel in het Nederlands als in het Italiaans laten opmaken; die naar Italië zijn eerder verstuurd, omdat die gasten meer zouden moeten regelen.

In totaal kwamen er ongeveer 110 mensen, waarvan 60 uit Italië, die er de hele dag bij zijn geweest. Ik denk dat er zoveel mensen onze kant op zijn gereisd, omdat voor de Italianen bruiloften heel belangrijk zijn en ze ook bereid zijn om daarvoor te reizen.

009_iris

En de trouwlocatie, waar kozen jullie voor?

Iris: We wilden onze gasten plekken laten zien die speciaal zijn voor Maastricht. Als officiele trouwlocaties kozen we voor het theater aan het Vrijthof en de Onze Lieve Vrouwe Basiliek. Allebei gelegen aan de twee bekendste pleinen van Maastricht, dus met een Nederlands tintje! Gelukkig hadden ze in de basiliek ook een pastoor die deels Italiaans en deels Nederlands kon praten.

016_iris

Na de ceremonies zijn we met de gasten naar België gegaan, naar een klein kasteel in de Ardennen waar we een feest en diner hebben gegeven. Dat vonden ze wel een happening; dat we de grens over gingen, terwijl het maar 20 minuten rijden was. Nu kunnen we zeggen dat we onze bruiloft in twee landen hebben gevierd, haha.

Hoe hebben jullie de trouwdag ingedeeld?

Iris: De avond voor de bruiloft sliep ik al in België in onze trouwlocatie, La Butte Aux Bois. Walter heeft mij opgehaald in een hele mooie Mercedes die hij had gehuurd en we zijn naar het Vrijthof gereden, voor de ceremonie om 14:30 uur. Die duurde een half uur.

Wat ik heel bijzonder vond, is dat mijn vriendin tijdens de ceremonie voor ons heeft gezongen.

014_iris

Om 16:00 uur was het tijd voor de ceremonie in de kerk, die anderhalf uur duurde. Ik werk op een basisschool en toen we de kerk uitliepen, stond het grootste gedeelte van de kinderen en hun ouders ons op te wachten. Allemaal met zelfgemaakte cadeautjes. De Italianen wisten niet wat ze zagen!

En daarna door naar België…?

Iris: Om 18:00 uur konden we terecht bij de feestlocatie in België. We hebben een gezamenlijke toost gedaan met kleine hapjes erbij.

Daarna was het diner, in een prachtige zaal. Er stonden ovale tafels en bij de tafelschikking hebben we een mix gemaakt van Italiaanse en Nederlandse mensen. Het Italiaanse eten, bereid door de chef van La Butte Aux Bois, viel helemaal in de smaak!

013_iris

Italianen staan erom bekend dat ze heel enthousiast kunnen zijn tijdens het tafelen en opspringen om speeches en toasts te geven. Ze kunnen heel uitbundig zijn. Dat maakte het heel gezellig en sfeervol; voor sommige Nederlanders een unieke ervaring. Zelfs de medewerkers van de locatie vonden het geweldig.

Was het nog een ‘ding’ om mensen de dansvloer op te krijgen?

Iris: De meeste gasten hebben de desserts niet eens afgewacht en en waren al begonnen te dansen! Daarom hebben we het dessert iets verschoven qua tijdstip. De DJ draaide een combinatie van muziek uit de jaren ’60 en jaren ’70 en modern. Zo was het ook leuk voor de oudere gasten.

Iedereen heeft de hele avond gedanst, wij ook. Het openingsnummer was natuurlijk Italiaans, dat paste helemaal in de sfeer.

023_iris

We hebben afgesloten met een gezamenlijke toost. De Italianen wilden niet naar huis! Wij zijn naar boven gegaan, waar we de bruidssuite hadden. Fijn voor ons; zo hoefden we geen eind te rijden. Veel gasten verbleven in hotels in het centrum in Maastricht. Voor hen hebben we een taxiservice geregeld.

Wat vond je nou het állermooiste moment?

Iris: Het hoogtepunt vond ik de ceremonie bij de gemeente, die was heel mooi. Vooral omdat dat het moment was waarop ik iedereen zag. Sommige mensen, bijvoorbeeld uit Italië, had ik al heel lang niet gezien. Het spannendste moment vond ik toen ik Walter voor het eerst zag. Mijn harte klopte in mijn keel en ik had vlinders in mijn buik.

019_iris

Heb je advies voor andere Lucky Girls?

Iris: Mijn gouden tip voor andere Lucky Girls is: probeer heel dicht bij jezelf te blijven. Denk niet: wat zouden anderen vinden? Doe wat goed voelt voor jóu.

En wat de zoektocht naar je trouwjurk betreft: vooral openstaan voor adviezen, omdat het 9 van de 10 keer gebeurt dat je voor een jurk kiest die je niet van tevoren had bedacht, maar die tóch bij je past. Als de verkoopster mij niet had geholpen, had ik een hele andere trouwjurk uitgekozen, die niet eens bij mijn figuur paste. De moderne trouwjurk die zij voor mij vond, was een schot in de roos. En geloof me: het maakt veel van de dag goed als jij je goed voelt in jouw jurk!

Wil je ook zo’n gave trouwjurk? Hier vind je ons.

Trouwfotograaf: Ad Utens

Een jurk voor elke trouwerij

Lees meer Lucky Girls verhalen